μπoυχαρια η νοχταρια

Ούτε και ο πλέον αισιόδοξος θα μπορούσε να προβλέψει την εξέλιξη αυτή, όταν πριν περίπου τέσσερα περίπου χρόνια είχε ξεκινήσει η προσπάθεια ανάδειξης των γεωλογικών σχηματισμών των Μπουχαριών. Ήδη σχεδόν ολοκληρώθηκαν οι δυο βασικοί διάδρομοι περιήγησης και ο οικίσκος υποδοχής και υπολείπονται να συναρμολογηθούν τα δυο κιόσκια, να διευθετηθεί ο περιβάλλον χώρος του οικίσκου και να γίνει η περίφραξη της βόρειας πλευράς. Και για την τελειοποίηση του θα πρέπει να γίνουν συμπληρωματικά  η διευθέτηση του χώρου parking, τα δίκτυα του νερού και του ηλεκτρικού ρεύματος καθώς και η σήμανση προς την περιοχή. Κυρίως όμως πρέπει να ληφθεί μέριμνα για την προστασία των σχηματισμών από περαιτέρω διάβρωση.

Σκοπός του έργου σύμφωνα με την περίληψη της διακήρυξης είναι «η διατήρηση, η αποκατάσταση και η ανάδειξη του τοπίου μιας περιοχής ιδιαίτερου οικολογικού ενδιαφέροντος, στα πλαίσια ορθολογιστικής διαχείρισης προκειμένου να καταστεί πόλος έλξης επισκεπτών με άμεσες θετικές επιπτώσεις για την τοπική κοινωνία, αφού θα συμβάλλει στη διευκόλυνση της συγκράτησης του πληθυσμού στις ορεινές αγροτικές ζώνες και στη διαφύλαξη-βελτίωση του περιβάλλοντος, του τοπίου και της φυσικής κληρονομιάς».

Ακόμη δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι από το 2007 έχει ασφαλτοστρωθεί ο δρόμος από το Μικρόβαλτο μέχρι τα Μπουχάρια,.

Θα θυμίσουμε επιπλέον ότι τα Μπουχάρια είναι φυσικές γεωμορφές που προήλθαν από τη διάβρωση του εδάφους σε διάστημα χιλιάδων χρόνων. Έχουν το σχήμα χωμάτινης κολόνας και αποτελείται από άμμους, κροκάλες, μάργες και αργίλους με πιθανή «συγκολλητική» ύλη οξείδια του σιδήρου και διοξείδιο του πυριτίου, ενώ την κορυφή τους καλύπτει σχιστολιθική πλάκα που «έπαιξε» το ρόλο της ομπρέλας στην εξέλιξη των σχηματισμών, σύμφωνα με τον καθηγητή Γεωλογίας του Πανεπιστημίου της Αθήνας Α. Κελεπερτζή. Τα Μπουχάρια πήραν την ονομασία αυτή από το σχήμα τους που μοιάζει με καμινάδα, καθότι «μπουχάρι» στην τοπική διάλεκτο σημαίνει καμινάδα. Βρίσκονται σε απόσταση 3 χλμ ΝΑ του Μικροβάλτου με εύκολη πρόσβαση αφού ο δρόμος -όπως προαναφέραμε- έχει ασφαλτοστρωθεί.

Παράλληλα στην ίδια περιοχή, που επεκτείνεται μέχρι τον ακατοίκητο οικισμό της Πάδης και κυρίως από την πλευρά των διοικητικών ορίων του Λιβαδερού, απαντώνται οι εντυπωσιακές κωνικές γεωμορφές των Νοχταριών, της ίδιας σύστασης και γενεσιουργού αιτίας με τα Μπουχάρια, χωρίς όμως το σχιστολιθικό «καπέλο». Τα Μπουχάρια και τα Νοχτάρια συνθέτουν ένα φυσικό τοπίο απαράμιλλης ομορφιάς και υψηλής αισθητικής που καθηλώνει τους επισκέπτες. Αυτό καθιστά επιτακτική την ανάγκη να δημιουργηθεί άμεσα, σ’ αυτή τη διαδρομή, περιπατητικό μονοπάτι, ώστε να «αποκαλυφθούν»  η μοναδικότητα της μορφολογίας των σχηματισμών και η οικολογική αξία τους.

Πέρα βέβαια από την ικανοποίηση που δημιουργεί αυτή η εξέλιξη θα μπορούσε να πει κανείς ότι τώρα αρχίζουν τα «δύσκολα». Οι υποδομές φιλοξενίας σ’ ολόκληρη την περιοχή των Καμβουνίων είναι σχεδόν ανύπαρκτες και ασφαλώς παράγοντας ανασταλτικός για την προσέλευση και προσωρινή διαμονή των επισκεπτών. Η τοπική κοινωνία δεν έχει τις οικονομικές δυνατότητες και εμφανίζεται μάλλον απρόθυμη και διστακτική να αναλάβει επενδυτικές πρωτοβουλίες σ’ αυτή την κατεύθυνση.

Η Δημοτική αρχή καλείται να διαχειριστεί ένα έργο που γεννά προσδοκίες  για την ανάπτυξη της περιοχής, αλλά χρειάζεται να ενταχτεί σε ένα ευρύτερο στρατηγικό σχέδιο δράσεων και συνεργασιών για να υπάρξει θετικό αποτέλεσμα. Και αναφερόμαστε εν συντομία, για την ίδια περιοχή, στη δημιουργία περιπατητικών μονοπατιών και την ασφαλτόστρωση του δρόμου μέχρι το Λιβαδερό. Για την ευρύτερη περιοχή στη διεκδίκηση παράλληλων έργων με τη λίμνη του Ιλαρίωνα -πεζογέφυρα, υγροβιότοπος Αναβρυκών, οδικές υποδομές-, την ανάδειξη των θρησκευτικών και ιστορικών μνημείων και την ανάδειξη του φυσικού πλούτου του δάσους της Ελάτης. Πάντα με την ορθολογιστική εκμετάλλευση του μαρμάρου και την επιτάχυνση των διαδικασιών αποκατάστασης των ΜΑΒΕ.

Κυρίως όμως πρέπει να γίνει συνείδηση η διαδημοτική συνεργασία  με τους όμορους δήμους -Σερβίων, Αιανής, Βελβενδού, Δεσκάτης, κοινότητα Λιβαδερού- ώστε το συνολικό προσφερόμενο τουριστικό «προϊόν» να είναι περισσότερο ελκυστικό, τόσο για τους επισκέπτες όσο και για τους υποψήφιους επενδυτές.

Για να έχει αντίκρισμα η κατασκευή του γεωπάρκου.

Μπουχάρια Μικροβάλτου ειναι 10 km απο υο χωριο μας πολυ εντυπωσιακο

Γεωπάρκο

στα Μπουχάρια Μικροβάλτου!!

.

Οι καμινάδες των μαγισσών!

Οι κυρίες με τα ομπρελίνα!

Οι χαράδρες των ακοίμητων γιγάντων και των νεράιδων!

Το φαράγγι των δαιμόνων!

Διάφοροι μύθοι που προσπάθησαν να ερμηνεύσουν το εντυπωσιακό αυτό  γεωφυσικό φαινόμενο.

Στην πραγματικότητα είναι φυσικές γεωμορφές που προήλθαν από τη διάβρωση του εδάφους σε διάστημα χιλιάδων χρόνων. Έχουν το σχήμα χωμάτινης κολόνας και αποτελούνται από άμμους, κροκάλες, μάργες και αργίλους με πιθανή "συγκολλητική" ύλη οξείδια του σιδήρου και διοξείδιο του πυριτίου. Την κορυφή των κολόνων αυτών καλύπτει μια σχιστολιθική πλάκα που "έπαιξε" το ρόλο της ομπρέλας στην εξέλιξη του σχηματισμού.

!! πηγαινεις απο τον χωματοδρομο λειβαδερου τρανοβαλτου [καλη κατασταση του δρομου]

.

αΝεμος

Αριστερά του φαιδρού...

Είναι επιλήψιμο να είσαι πρώην ηγέτης της αριστεράς και μετά να γίνεις πρόεδρος μιας ΠΑΕ;

Αντε καλέ! Γιατί να είναι;

Και νόμιμον είναι και ηθικόν είναι και πολιτικώς ορθόν είναι και ιδεολογικώς... ιδεολογικώς;;; και ιδεολογικώς συνεπές είναι...

Μα πάνω από όλα είναι μια θεμιτή φιλοδοξία (άρα και νόμιμη και ηθική και ορθή και συνεπής και ο,τι άλλο γουστάρεις, να 'ουμ!).

Πρόεδρος να 'μαι κι ό,τι να 'μαι, που λέει και ο λαός (τα συμφέροντα του οποίου προασπίζω)(ως συνήγορος βεβαίως, βεβαίως!)

Κάποτε η Αριστερά παρήγαγε -μεταξύ άλλων- ποιητές, πεζογράφους, διανοητές, φιλοσόφους, αγωνιστές!

Σήμερα παράγει προέδρους!

Πολλούς προέδρους!

Τι να κάνουμε; (Β.Ι.Λένιν)

Και όχι μόνο!

Εχει παράξει και μεγαλοτραπεζίτες και μεγαλοεκδότες και μεγαλοεπιχειρηματίες και μεγαλομπαταριάδες και μεγαλομετόχους και μεγαλοδημοσιογράφους και μεγαλοπαρουσιαστές/τριες.

Μεγάλα πράγματα!

Φαντάζομαι οτι στο βάθος, βάθος, βάθος, βάθος, βάθος της ψυχούλας τους αντιλαλεί το σύνθημα: "Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός, είναι ο νέος κόσμος και ο σοσιαλισμός!"

Απλώς, μέχρι τότε, βρε σύντροφοι, το παρόν μας είναι ο καπιταλισμός, οπότε...

...Ορθόν, συνεπές, ηθικόν και νόμιμο το "μεγάλο-"!

Μετά βλέπουμε! Θα ενωθούμε με τους εργάτες, τους αγρότες και τους φοιτητές! Κάτι θα κάνουμε!

Αφ' ενός θα την γλιτώσουμε το κεφάλι μας μέσα στο επαναστατικό χάος και αφ' ετέρου θα επανδρώσουμε (και πάλι) το μετα-επαναστατικό λαϊκό (χμμμ!) κράτος!

Οχι;

Ναι;

Απαντήστε διότι έχω βαρεθεί να γράφω φαιδρότητες για τους φαιδρούς!

Κουράστηκα!

Εγκωσα!

Σιχάθηκα τους ψυχάκηδες της εξουσίας!

Τους εξουσιομανείς και προεδρολάγνους!

Τους σοσιαλ-γελωτοποιούς και τους ανανεωτικούς φασουλήδες...

Από τη μνήμη μου δεν θα σβήσει ΠΟΤΕ ο τρόπος που αποχώρησε η αγέλη της Τηλεοπτικής Αριστεράς από το Συνέδριο του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ... Με τα σάλια να τους τρέχουν από τα σαγόνια...

Αλλά και η αναγόρευση του νέου προέδρου του ΠΑΟ, επίσης αξέχαστη!

Χρόνων πολλών επιβεβαίωση των όσων έλεγα και δεν με πίστευαν...

Ομως...

Αριστερά των Φαιδρών υπάρχει ακόμη κάτι που μένει!

Εμείς! Ολοι!

Οι μικροί!

Και έχει ο τροχός γυρίσματα!

μπραβο καιν

Ένας αναρχικός για τη Σέχτα 20/07/2010
του Κάιν* Με αφορμή τη μαφιόζικη εκτέλεση του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια. Η απόφαση του "ποιός θα ζήσει και ποιός όχι", η καθιέρωση της εξουσίας του θανάτου σε μια κοινωνία ήδη φοβισμένη και ακρωτηριασμένη απο τις αποφάσεις και τις ενέδρες ενός απάνθρωπου πολιτικού συστήματος, διευκολύνουν τον δρόμο της απόλυτης βίας, το ρίζωμα ενός ισχυρότερου νεοφασισμού, της προσφυγής "γιά κάθε πρόβλημα ή διαφωνία" στον μιλιταρισμό. Κανείς θάνατος δεν είναι δίκαιος και τίποτα δεν μπορεί να νομιμοποιήσει τη Βαρβαρότητα και τη Βία που κρατά μέσα στα χέρια της τα εξουσιαστικά την απόφαση της "αυτόκλητης δικαιοσύνης" της αν ο άλλος θά ζήσει ή όχι... Αν δεν είναι αυτό τελικά ο Φασισμός και η αναπαραγωγή της κυριαρχίας του Τρόμου και του Φόβου των λίγων επάνω στούς πολλούς... τότε ποιός είναι; Μπορεί σέ αρκετά νά διαφώνησα, μά ποτέ δέν σκότωσα... Καί λόγο έχουμε και άποψη, μα πάνω απ' όλα σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή... ....επειδή αυτοί πού μένουν πίσω έχουν το πρόβλημα, τι να βρώ να πω στη συντροφό του που έχοντας ήδη ένα παιδί, είναι έγκυος στο δεύτερο; καλό ταξίδι Σωκράτη Γκιόλια *ένας αναρχικός, Παπαδόπουλος Παναγιώτης, Κάιν. Καιρό τώρα περπατούσα και υπέφερα σε μια αρένα τρόμου, εξουσίας, φόβου και θανάτου. Τό αίμα έρχεται να αντικαταστήσει το νερό, οι σφαίρες τη φωνή μας, η αγωνία το γέλιο, η "οικονομία" καί η "αγορά" την πολιτική! Δέν αντέχω πιά εδώ, είπα να τα μαζέψω και να φύγω, να "εξαφανισθώ". Οριστικά γειά χαρά (δεν λέμε αντίο) και στο......επανιδείν!

ανεμογενητρια

νεστος

τα λογια ειναι περιττα για οποιον εχει παει εκει

προσοχη στον σταβλο

μετεωρα

σε γυναικειο μοναστηρι ισως το μονο καλο

εκει θελω να παω

νεο αιμα μηχανοβιου

ολυμπος χιονισμενος

βασιλικα βορεια ευβοια

απο την χτεσινη επισκεψη

παρκο με θεα στον ολυμπο

ο τιτλος τα λεει ολα

Τα παιδιά των «πρέπει» της Αρτέμιδος Καπούλα

Το πρώτο «πρέπει» της ζωής μου το άκουσα πολύ μικρή. Δεν θυμάμαι πια αν ήταν το «πρέπει να φας το φαί σου» ή το «δεν πρέπει να τραβάς την κοτσίδα της αδελφής σου», το μόνο που θυμάμαι είναι ότι μια λεξούλα τόση δα εισέβαλε μια μέρα στην ζωή μου και από τότε εγκαταστάθηκε εκεί, έβγαλε ρίζες σαν ελιά και ξεθεμέλιωσε τα «θέλω» μου.  Όσες φορές ρώτησα την μάνα μου παιδί ακόμα γιατί πρέπει ποτέ δεν πήρα μια απάντηση που να ικανοποιούσε την παιδική μου απορία. «Γιατί έτσι» ήταν η πιο συνηθισμένη της απόκριση ή ακόμα χειρότερα «όταν μεγαλώσεις θα καταλάβεις»

Από τότε πολλά χρόνια πέρασαν, μεγάλωσα μα ποτέ δεν κατάλαβα. Για κάθε χρόνο εφηβικής και ενήλικης ζωής πολλά πρέπει ήρθαν και συσσωρεύτηκαν το ένα πάνω στο άλλο, σαν ένα ατέλειωτο ντόμινο από χιλιάδες κομμάτια που έπεφταν και συμπαρέσυραν  τα πάντα στο πέρασμα τους.  Από το  πρέπει να διαβάζεις  για να μπεις στο πανεπιστήμιο μέχρι το δεν πρέπει να του δείξεις ότι σου αρέσει  των πρώτων ερωτικών σκιρτημάτων  περνάς  χωρίς να το καταλάβεις  στο πρέπει να βρεις δουλειά, να κάνεις οικογένεια, παιδιά, να βγάλεις λεφτά, να πάρεις σπίτι. Πρέπει να κάνεις υπομονή, να είσαι ψύχραιμος, δυνατός. Πρέπει να αντέξεις, χωρισμούς, απώλειες μικρές ή μεγάλες, αρρώστιες και θανάτους. Πρέπει να υποταχθείς σε δουλειές που δεν σου αρέσουν, να συμβιβαστείς με καταστάσεις που σε θυμώνουν, να μάθεις να ζεις σε μια κοινωνία που σε έχει εγκλωβίσει στους δικούς της κανόνες που σε έμαθε να τους υιοθετείς.

Πόσα «δεν θέλω αλλά πρέπει» έχουμε πει για τα πιο σημαντικά αλλά και τα πιο ασήμαντα στην ζωή μας σκέφτομαι.
 Πως καταφέραμε να ξεχάσουμε εκείνο το μικρούλι «θέλω» που λέγαμε παιδιά και που χτυπώντας με δύναμη το πόδι και κλαίγοντας γοερά το διεκδικούσαμε; Ακόμα και τώρα, όταν το διατυπώνουμε, γίνεται πάντα μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια. Με τάξη, ευπρέπεια. Μας ακούν, αλλά δεν μας ικανοποιούν. Μας ικανοποιούν, αλλά γίνεται μερικώς, ποτέ πλήρως. Πως γίναμε έτσι, ανήμποροι να διεκδικήσουμε έστω και μια στιγμούλα για τα θέλω μας, τις ανάγκες μας; Γίναμε επειδή κατά βάθος έτσι προστατεύουμε και εμείς τον εαυτό μας από τις διεκδικήσεις των άλλων. Και επειδή αλλάζουμε ρόλους. Δεν είμαστε πάντα παιδιά. Γινόμαστε γονείς, αφεντικά, πηδάμε από το ένα ρολάκι στο άλλο.

Όλες αυτές οι σκέψεις τρύπωσαν στο μυαλό μου χθες το πρωί όταν άκουσα για τον έφηβο που επιχείρησε να αυτοκτονήσει δύο φορές μαθαίνοντας τα αποτελέσματα των εξετάσεων του και που δεν ήταν εκείνα που έπρεπε. Εκείνα που τον είχαμε μάθει ότι πρέπει να είναι. Και μαζί με σκέψεις γέμισα και ενοχές και ντράπηκα. Νομίζω πως η ντροπή πρέπει να είναι συλλογική. Μας αφορά ως κοινωνία, αλλά μας αφήνει αδιάφορους ως πολίτες. Κάποτε και αυτό το παιδί θα προσπαθήσει να αλλάξει ρόλο. Φοβάμαι πως δεν θα τα καταφέρει. Το σύστημα που φτιάξαμε τον έχει καταδικάσει να είναι μονίμως κομπάρσος. Και θύμα.

PROTAGON - H BP και οι ...κηλίδες BP: Κάπως έτσι πρέπει να χειρίζονται και την πετρελαιοκηλίδα στον Κόλπο του Μεξικού

PROTAGON - H BP και οι ...κηλίδες BP: Κάπως έτσι πρέπει να χειρίζονται και την πετρελαιοκηλίδα στον Κόλπο του Μεξικού

εργασια και χαρα

του Γιώργου Λακόπουλου
Υπάρχουν τα  εφτά θανάσιμα αμαρτήματα:  Απληστία , Οκνηρία, Αλαζονεία –Λαγνεία, Οργή , Ζηλοφθονία , Λαιμαργία.   Τα περισσότερα τα βρίσκουμε σε αφθονία στο ελληνικό δημόσιο και στον ελληνικό δημόσιο βίο εν γένει. Η ελληνική δημόσια διοίκηση  και το ελληνικό πολιτικό σύστημα είναι πολύ αμαρτωλές «οντότητες».  Γι αυτό και θα πάνε στην  κόλαση, όπου άλλωστε μας στέλνουν καθημερινά, εδώ και δεκαετίες - από τότε που υπάρχουν για την ακρίβεια.

 Ο μόνος τρόπος να σώσουν την ψυχή τους και να σωθούμε κι εμείς οι υπόλοιποι,  είναι να  βρεθεί ένας υπουργός – λέγε με  Γιάννη Ραγκούση-που θα επιβάλει  για κάθε ένα   αμάρτημα, ένα αντίστοιχο προτέρημα. Έχουμε και λέμε.

Πρώτο: από αύριο το πρωί όλοι οι κρατικοί αξιωματούχοι  θα πηγαινοέρχονται στη δουλειά τους  , όπως όλοι οι κανονικοί άνθρωποι και εργαζόμενοι.  Ούτε μαύρα αυτοκίνητα , ούτε φρουρές, ούτε  οδηγοί και ορντίναντσες.  Με κρατικό αυτοκίνητο μετακινούνται μόνο τα μέλη του υπουργικού συμβούλιου για υπηρεσιακούς λόγους, μόνο. Όποιος δεν βολεύεται ας φύγει ,  να αναλάβει  κάποιος άλλος.

Δεύτερο. Από αύριο καμία  προμήθεια,  δραστηριότητα,  αγοραπωλησία , κατασκευή , κλπ  στο δημόσιο δεν μπορεί να  κοστίζει περισσότερο από  αντίστοιχο της στον ιδιωτικό τομέα.  Δηλαδή δεν μπορεί να υπάρχει  ικανοποιητικότερος συνδυασμός τιμής και ποιότητας, από αυτόν που εξασφαλίζει το δημόσιο.  Όποιος  βάζει το κράτος  να πληρώνει περισσότερο από  όσο αξίζει   οτιδήποτε , χάνει τη θέση του. Και η υπογραφή που έβαλε δεν αναγνωρίζεται. Δηλαδή η πράξη δεν ισχύει.

Τρίτο. Από αύριο κάνεις  κατώτερος στον ευρύτερο δημόσιο τομέα   δεν μπορεί να  προσέρχεται στην εργασία  του αργότερα από τον ανώτερο του. Οι υπουργοί δεν μπορούν να πιάνουν δουλειά – ούτε καν να προσέρχονται σε συνεδριάσεις- μετά τον Πρωθυπουργό, τα στελέχη ενός υπουργείου αργότερα από τον υπουργό, οι υπάλληλοι αργότερα από τους προϊσταμένους τους. Για  την  πιστή τήρηση του  μέτρου εφαρμόζεται το σύστημα Πάγκαλου: μπαίνεις και κλειδώνεις την πόρτα.

Τέταρτο. Από αύριο κανένα  σημαντικό νομοσχέδιο δεν  ψηφίζεται στη Βουλή αν δεν υπάρχει απαρτία του Σώματος. Για να  πάρει το δρόμο προς τη δημοσίευση του ένας νόμος , πρέπει να έχει ψηφιστεί από μια κανονική  Βουλή. Και όχι από ένα νομοθετικό σώμα στο όποιο παρίστανται ένας υφυπουργός, ένας αντιπρόεδρος , έξι βουλευτές , οι πρακτικογράφοι και οι υπάλληλοι που αλλάζουν τα ποτήρια με το νερό. Αν μπορεί να γίνει κι έτσι η νομοθετική εργασία, τότε να πάμε σε Βουλή των 20- 25 μελών!

Πέμπτο. Από αύριο κανένα μέλος της Κεντρικής Επιτροπής  κόμματος δεν  μπορεί να κατέχει οτιδήποτε θέση αξιωματούχου στο  δημόσιο και αντιστρόφως.  Όποιος θέλει να μετέχει στο   Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ σήμερα, ή στην Πολιτική Επιτροπή της ΝΔ-λέμε- αύριο πρέπει να ξεχάσει καριέρα προέδρου, διοικητή, διευθύνοντος συμβούλου και  δεν συμμαζεύεται στο δημόσιο τομέα.

Έκτο. Από αύριο όποιος   απασχολούμενος  σε οποιαδήποτε θέση  στον ευρύτερο δημόσιο τομέα , των ΑΕΙ και των ΟΤΑ συμπεριλαμβανομένων κυρίως, απουσιάζει, αδικαιολόγητα  από την εργασία για την οποία προσελήφθη για ένα χρονικό διάστημα, για οποιονδήποτε λόγο ,χάνει τη θέση του. Οι υπηρεσίες που έχουν απολεσθέντες υπάλληλους ή θα τους δηλώνουν ή δεν θα τους πληρώνουν.

Έβδομο. Κανείς απολύτως δεν ανακηρύσσεται υποψήφιος βουλευτής, δήμαρχος, περιφερειάρχης και κανείς δεν διορίζεται σε θέση  ευθύνης στο δημόσιο, αν δεν προσκομίσει φορολογική δήλωση  από την οποία να προκύπτουν:  συγκεκριμένο εισόδημα, από συγκεκριμένη εργασία για συγκεκριμένο διάστημα.

ΥΓ. Όλα αυτά δεν είναι πλάκα. Είναι απλοί και πρακτικοί τρόποι, αμέσως εφαρμόσιμοι,  για να αποκτήσει ξανά  το πολιτικό σύστημα την αξιοπιστία του, οι πολιτικοί το κύρος τους, το κράτος τη λειτουργία του και οι πολίτες την ησυχία τους.

αδαμ και ευα

Ανέκδοτο επίκαιρο: Τι εθνικότητας είναι ο Αδάμ και η Εύα;

Ανατολικά της Εδέμ

Ένας Γερμανός ένας Γάλλος, ένας Άγγλος κι ένας Έλληνας σχολιάζουν ένα πίνακα του Αδάμ και της Εύας στον Παράδεισο.

Ο Γερμανός λέει:

- Κοιτάξτε την τελειότητα στα σώματα: Εκείνη ψηλή και ευκίνητη, εκείνος μ’ αυτό το αθλητικό κορμί, τους καλογυμνασμένους μύες… Πρέπει να είναι Γερμανοί.

Αμέσως ο Γάλλος αντέδρασε:

- Δεν το πιστεύω. Είναι ξεκάθαρος ο ερωτισμός που εκλύεται και από τις δύο φιγούρες. Εκείνη τόσο θηλυκή…. Αυτός τόσο ανδροπρεπής… Γνωρίζουν ότι σύντομα θα έρθει ο πειρασμός… Πρέπει να είναι Γάλλοι.

Κουνώντας αρνητικά το κεφάλι του ο Άγγλος σχολιάζει:

- Παρατηρήστε την ηρεμία στα πρόσωπά τους, την λεπτότητα στη στάση τους, τη νηφαλιότητα της κίνησης. Μόνο Άγγλοι μπορεί να είναι.

Μετά από μερικά λεπτά συγκέντρωσης, ο Έλληνας φώναξε:

- Τι λέτε ρε; Για κοιτάξτε καλά: Είναι κι οι δυο ξεβράκωτοι, ξυπόλυτοι, κοιμούνται κάτω από ένα δέντρο, έχουν μόνο ένα ξερό μήλο για να φάνε, δε διαμαρτύρονται και επιπλέον οι μαλάκες νομίζουν ότι είναι στον Παράδεισο!

Αυτοί είναι Έλληνες!!!

θρακη 2010

PROTAGON - Lightheaded, του Mike Dacko. Ένα 3D animation με μουσική των Thievery Corporation

PROTAGON - Lightheaded, του Mike Dacko. Ένα 3D animation με μουσική των Thievery Corporation

PROTAGON - Μια τσουλήθρα στο μετρό του Βερολίνου Κάπως διαφορετικά ξεκίνησαν την μέρα τους όσοι χρησιμοποιούν το μετρό στο Βερολίνο

PROTAGON - Μια τσουλήθρα στο μετρό του Βερολίνου Κάπως διαφορετικά ξεκίνησαν την μέρα τους όσοι χρησιμοποιούν το μετρό στο Βερολίνο

PROTAGON - Σεξ και Μουντιάλ Για όσο οι άντρες βλέπουν μουντιάλ...

PROTAGON - Σεξ και Μουντιάλ Για όσο οι άντρες βλέπουν μουντιάλ...

διακοπες στην θρακη

δια;κοπες στην ορεινη ξανθη τα πομακοχωρια ειναι μεσα στο πρασινο ο νεστος πανεμορφος θα βαλω και πολλες φωτογραφιες

asante magazine

Αμάν αυτός ο Πελέ Μάστερ Κάρντ! Ο Ντιεγκίτο (το χέρι του Θεού) είναι Θεός, πάρτο χαμπάρι κύριε Περλέ!!! (*Υπάρχει σχετικό ανέκδοτο στο τέλος).
Άλλωστε όταν ρωτήθηκαν και οι δύο για το ποιος είναι ο καλύτερος απάντησαν:
Πελέ: "Δεν ξέρω ποιος είναι καλύτερος, εγώ ξέρω ότι ο Θεός με έστειλε στην γη για να παίζω ποδόσφαιρο"
Μαραντόνα: Εγώ δεν έστειλα κανέναν

asante magazine

Ανέκδοτο: (δημοτικό και βγάλε!)
Πέθαναν λοιπόν ο Φαν Μπάστεν, ο Πελέ και ο Μαραντόνα και πηγαίνουν στον Παράδεισο. Τους υποδέχεται ο Αγ. Πέτρος και τους πηγαίνει στον Θεό. Εκείνος τους ζητά να απολογηθούν για την ποδοσφαιρική τους ζωή. Τον λόγο παίρνει πρώτος ο Φαν Μπάστεν:
- Εγώ Κύριε, δεν ήμουν και πολύ πιστός, πιστεύω όμως πως ήμουν πολύ καλός παίκτης και χωρίς να ζητώ την βοήθειά σου, έκανα πολλά. Ωστόσο, ποτέ δεν αρνήθηκα την ύπαρξή σου.
- Πολύ καλά. Κάθισε αριστερά μου, του λέει ο Θεός.
Δεύτερος μίλησε ο Πελέ:
- Εγώ Κύριε, πάντα ήμουν πιστός. Σε κάθε αγώνα έκανα τον σταυρό μου, διάβαζα θρησκευτικά βιβλία και με το ταλέντο που μου έδωσες πέτυχα πολλά στο ποδόσφαιρο.
- Ναι, ναι, το γνωρίζω, ήσουν πολύ καλός άνθρωπος. Κάθισε δεξιά μου, απάντησε ο Κύριος.
- Εσύ Αρμάντο; ρώτησε τον Μαραντόνα.
- Εγώ νομίζω ότι έχεις κάτσει στην θέση μου!

εγω και ο μουρλος

Ο μπάρμπα Μπίλης με τη φλογέρα οταν γερασει

εθνικη ομαδα

Αφού ο Θεός έφτιαξε τον ουρανό, τη γη, τα φυτά και τα ζώα, αποφάσισε ότι έφτασε η στιγμή για να φτιάξει το ανώτερο απ’ όλα τα δημιουργήματα του. Πήρε λοιπόν χώμα και νερό, τα ανακάτεψε και μ’ αυτή τη λάσπη έπλασε τον άνθρωπο. Όταν τον τέλειωσε κι έμεινε ικανοποιημένος από το περίτεχνο χειροτέχνημα του, άναψε τον φούρνο και τον έβαλε μέσα να ψηθεί. Και δείτε τα τραγικά που ακολούθησαν:

Την πρώτη φορά, τον έψησε πολύ. Έτσι βγήκε ο καρβουνιασμένος μαύρος. Επειδή όποιος καίγεται στον χυλό φυσάει και το γιαούρτι, τη δεύτερη φορά τον έβγαλε πολύ νωρίς απ’ τον φούρνο και τού βγήκε άψητος. Έτσι, προέκυψε ο ασπρουλιάρης λευκός.Την τρίτη φορά, τον έψησε ακριβώς όσο χρειαζόταν. Έτσι βγήκε ακριβώς αυτό που είχε ονειρευτεί ο Θεός, ο υπέροχος κίτρινος.

Ο Θεός πήρε τον αγαπημένο του κίτρινο άνθρωπο και τού έριξε πνεύμα για να τον ζωντανέψει. Ήταν φαίνεται λίγο ατζαμής ο Θεός στην μαγειρική του, διότι άρχισε πάλι τους πειραματισμούς με το πνεύμα: Την πρώτη φορά, τού έριξε πολύ πνεύμα. Έτσι βγήκε ο αλαζονικός και πολεμοχαρής Ιάπωνας. Τη δεύτερη φορά, τού έριξε λίγο πνεύμα. Έτσι βγήκε ο κακομοίρης και δουλοπρεπής Κινέζος. (Όλα αυτά ήταν προτού η Cosco πάρει το λιμάνι). Την Τρίτη φορά, εδέησε ο Θεός να πιάσει στο χέρι του ακριβώς όσο πνεύμα ήθελε, με αποτέλεσμα να βγάλει επιτέλους το πιο τέλειο απ’ όλα τα δημιουργήματα του. Τον Κορεάτη.

(Τον παλιό αυτό μύθο τον είχα ακούσει από έναν Κορεάτη διπλωμάτη. Είναι η εκδοχή των Κορεατών για την δημιουργία του ανθρωπίνου γένους, των φυλών και των εθνών, αλλά και για την αιώνια απαρασάλευτη ιεραρχία ανάμεσα τους, που προκύπτει όχι από την τύχη ή κάποια εξελικτική Δαρβινική διαδικασία. Προκύπτει από την πανίσχυρη και μη-αμφισβητήσιμη θεϊκή βούληση. Επειδή δεν έχω υπ’ όψη μου καμιά άλλη εκδοχή που να την ανατρέπει, δεν έχω κανέναν λόγο να μην την πιστέψω.)

Τούτων δοθέντων και υπό το φως αυτής της νέας θεμελιώδους εσχατολογικής αποκάλυψης, έρχομαι να σας ερωτήσω: Γιατί πέσαμε όλοι να τα φάμε τα παιδιά της Εθνικής; Επειδή χάσανε από τους Κορεάτες; Τι μπορούσαν αλήθεια να κάνουν μπροστά στο τελειότερο δημιούργημα του ανωτάτου όντος; Υπήρχε πιθανότητα να τελεσφορήσει οποιοδήποτε αμυντικο-επιθετικό σύστημα του Ρεχάγκελ, μπροστά στην προδιαγεγραμμένη (από την ώρα της "Γένεσης", τη στιγμή δηλαδή τής δημιουργίας του κόσμου) πορεία των πραγμάτων ΚΑΙ σ’ αυτό το Μουντιάλ; Παρακαλώ να σοβαρευτούμε. Μη λέμε κι ό,τι θέλουμε…

μπαφοι

(Σατυρικόν)

Είναι βεβαίως οφθαλμοφανές ότι η κυβέρνηση στερείται προοδευτικών πρωτοβουλιών.

Είναι επίσης κοινή διαπίστωση ότι αδυνατεί να δώσει λύσεις στα προβλήματα της παραγωγικής οικονομίας και να την προάγει.

Η οικονομία φθίνει, η ύφεση αυξάνεται, η ανεργία θερίζει, ο τουρισμός καταστρέφεται, τα έσοδα του κράτους μειώνονται, τα δάνεια αυξάνουν, οι άνθρωποι απελπίζονται, μελαγχολούν, δεν έχουν όρεξη και σθένος, όλα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο … .

Μία είναι η λύσις για όλα τα ανωτέρω και άλλα τόσα που δεν γράφονται:

ΝΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΘΕΙ Ο ΜΠΑΦΟΣ και να φορολογείται κανονικά με Φ.Π.Α. και Ε.Φ.Κ. η εμπορία και χρήση του.

Είναι σαφές ότι η λύση αυτή κατατάσσει την χώρα στις προοδευτικότερες παγκοσμίως, αλλά λύνει και χίλια δυο προβλήματα:

• Είναι προεκλογική εξαγγελία (θα συμφωνήσει ο Παπανδρέου που επιτέλους θα κάνει κάτι από όσα υποσχέθηκε και για τα οποία ψηφίστηκε από χιλιάδες),
• φέρνει τεράστια έσοδα και καταπολεμά το παραεμπόριο (θα συμφωνήσει ο Παπακωνσταντίνου),
• αυξάνει την ανάπτυξη και την παραγωγικότητα της χώρας (θα συμφωνήσει η Κατσέλη),
• απελευθερώνει την αστυνομία από το έργο και το πάρεργό της, ώστε να συλλάβει επιτέλους όλα τα παπάκια χωρίς κράνος και να κατασχέσει ότι κυκλοφορεί σε κουκούλα με το κεφάλι μαζί¹ (θα συμφωνήσει ο Χρυσοχοϊδης),
• «ηρεμεί» τα παιδιά και ανοίγει τους ορίζοντές τους (θα συμφωνήσει η Διαμαντοπούλου),
• είναι υγιέστερο του τσιγάρου (θα συμφωνήσει η Ξενογιαννακοπούλου και ο Γρίβας),
• βοηθά στην δημιουργία πράσινης ανάπτυξης και πράσινου πλανήτη (θα συμφωνήσει η Μπιρμπίλη), αναπτύσσει την γεωργία (θα συμφωνήσει η Μπατζελή),
• βοηθά στην καταπολέμηση της ανεργίας και πλουτίζει τα ασφαλιστικά ταμεία (θα συμφωνήσει ο Λοβέρδος),
• «φτιάχνει» τους πιλότους και τους λοιπούς διαμαρτυρόμενους στρατευμένους (θα συμφωνήσει ο Βενιζέλος),
• καλμάρει τις αντιδράσεις του ελληνικού λαού (θα συμφωνήσει το Δ.Ν.Τ., η Ε.Ε. και οι «αγορές»),
• ενισχύει τις μεταφορές και τη ναυτιλία (θα συμφωνήσει και ο Ρέππας),
• φέρνει τους κατοίκους των τεράστιων Καλλικράτειων δήμων πιο κοντά (θα συμφωνήσει ο Ραγκούσης που έχει το σχετικό πρόβλημα),
• αναπτύσσει την έμπνευση στις τέχνες, παράγει πολιτισμό, φέρνει τουρισμό (θα συμφωνήσει και ο Γερουλάνος).

Δεν είναι όμως μόνο το άτυπο διευρυμένο με την «τρόϊκα» υπουργικό συμβούλιο που θα συμφωνήσει … . Θα συμφωνήσουν οι παπάδες (μας φέρνει πιο κοντά στον Θεό), θα συμφωνήσουν οι βιομήχανοι (ευκαιρία για κέρδη), οι έμποροι, οι βιοτέχνες, οι ξενοδόχοι (ευκαιρία για τζίρους), οι αγρότες, οι εργάτες, οι φοιτητές, οι άνεργοι (ο καθένας για τους δικούς του λόγους), θα συμφωνήσουν και οι εκατομμύρια Ελληνες που επί χρόνια τώρα μαστουρώνουν με τα ψέματα και τις μπουρούχες των πολιτικών και των ΜΜΕ.

ΔΩΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟΝ ΜΠΑΦΟ ΣΤΟ ΛΑΟ ...

έτσι κι αλλιώς μαστουρωμένους με τα κακής ποιότητας παραμύθια σας, μας έχετε όλους.

Επειδή λοιπόν μπορεί να σας ανοίξει η όρεξη και να πάρετε φόρα στο κοινωνικό και πολιτικό προτσές, μπορείτε επίσης:

- Να νομιμοποιήσετε και την «παραμύθα» (ηρωίνη) καθώς είναι μία εναλλακτική λύση – υποκατάστατο για την πολιτική παραμύθα που είναι ασυγκρίτως πιο βλαβερή και επικίνδυνη.

- Να νομιμοποιήσετε τις αμφεταμίνες για να βλέπουμε όνειρα, αλλά και την «σπίντα» για να έχουμε μεγαλύτερη άοκνη παραγωγικότητα και να ανέβει η ανταγωνιστικότητα

- Να νομιμοποιήσετε τα βαρβιτουρικά για να κοιμόμαστε τα βράδια και να μην σκεφτόμαστε τα χάλια μας και να μην ακούμε την εισπρακτική εταιρεία που παίρνει τηλέφωνο και μας ψάχνει

- Να νομιμοποιήσετε την κόκα (όχι την κόλα) για να ερχόμαστε στα ίσια μας και να πιάνουμε απόδοση.

Επίσης να γίνεται καθημερινή υποχρεωτική δωρεάν χρήση «έκσταση» για να νοιώθουμε ευεξία και να τα έχουμε καλά με τον εαυτό μας και να ικανοποιούμε τους «συντρόφους» μας (προάγει την κοινωνική συνοχή).

Περαιτέρω και κοντά σε όλα αυτά, θα πρέπει να σκεφτείτε σοβαρά την χορήγηση ντόπας σε όλους ανεξαιρέτως τους μοχθούντες και κοπιάζοντες για να αντέχουν την άγρια και σκληρή νεοφιλελεύθερη προπόνηση την οποία μας επιβάλλετε και να είναι έτοιμοι για την «Ελλάδα των ρεκόρ» που χρόνια τώρα προετοιμάζετε. Αφού γεμίσουμε με χρυσά μετάλλια, κοινωνικοποιήστε τον χρυσό για να πληρώσετε τα χρέη … .

Οι σοφές αυτές προοδευτικές πολιτικές επιλογές θα λύσουν και το πρόβλημα της χώρας και των Ελλήνων που οδεύουν προς μετανάστευση. Ενώ ετοιμάζονται να φύγουν για Αμερικές και Ευρώπες, τώρα θα «φύγουν» γενικώς ή θα φύγουν για τον Αγιο Πέτρο και δεν θα χρειάζεται να πληρώνετε επιδόματα και συντάξεις. Παράλληλα, όσοι αντέχουν, δοκιμασμένα πια θα μπορούν να επιβιώσουν στην ζούγκλα του νεοφιλελεύθερου κανιβαλισμού που εξαπλώνεται και κυριαρχεί παντού.

Αφού κατά την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση και μερικούς άλλους χρειάζεται να «φύγουμε προς τα μπροστά», τότε να «φύγουμε» εγγυημένα. Ετσι κι αλλιώς έθνος φευγάτων καταλήξαμε … .

Να λοιπόν οι λύσεις και, εάν αυτές δεν φτάνουν για την «σωτηρία της πατρίδας», μπορούμε μετά την γη και την θάλασσά μας να αρχίσουμε να πουλάμε και τους ανθρώπους (με Φ.Π.Α., Ε.Φ.Κ., Φ.Κ.Ε., Φ.Α.Υ. και χίλιους δυο άλλους φόρους), ακολουθώντας πιστά το παράδειγμα των μελών της κυβέρνησης που ως γνήσιοι παθιασμένοι αντιεξουσιαστές τα «έδωσαν» όλα.

Στην πρώτη γραμμή λοιπόν μανάδες, γιαγιάδες και κόρες, «αδελφές» και αδελφοί. Να τα προσφέρουμε όλοι όλα : ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ.

Είναι αληθινός, ρεαλιστικός πολιτικός λόγος, είναι οι λύσεις που σας χρειάζονται και ψάχνατε.

Είναι εφαρμοσμένα όλα τα διδάγματα του κοσμοκράτορα νεοφιλελευθερισμού, οδηγούν στην πρόοδο, την ανάπτυξη, την κοινωνική συνοχή και ανάγουν σε άλλες σφαίρες τον ελληνικό λαό.

Είναι αυτό που λέγατε προεκλογικά : «πολιτική με κέντρο τον άνθρωπο» … .

Αυτές είναι οι πραγματικές αξίες και ως πραγματικά άξιοι δεν σας μένει τίποτα περισσότερο να κάνετε από το να τις εφαρμόσετε

Για την αντιγραφή (από τον εγκέφαλο του μαστουρωμένου Ελληνα)

Δημήτρης Καραμήτσας

(από το πολιτικά φευγάτο: http://dialogos-koinonia.forumotion.com/forum.htm )

Ο χαμένος τα παίρνει όλα

«Μη γκρινιάζεις που δε σου 'ρθε η ζαριά
τζογάρισες στο όνειρο κι είσαι έτοιμος για όλα
Το λέει κι ένα τραγούδι που μας μάθαιναν παλιά
Ο χαμένος τα παίρνει όλα»

Στο έλεος των Ζόμπι

Στο έλεος των Ζόμπι

PROTAGON - Ο πεισματάρης γάϊδαρος

PROTAGON - Ο πεισματάρης γάϊδαρος

31 Πράγματα που συμβαίνουν στην καθημερινότητά μας!

31 Πράγματα που συμβαίνουν στην καθημερινότητά μας!

• Κοιτάς το ρολόι σου αλλά μετά δεν ξέρεις τι ώρα είναι, οπότε ξανακοιτάς, αλλά πάλι δεν ξέρεις.

• Είναι Τετάρτη, αλλά για κάποιο λόγο όλη μέρα είσαι πεπεισμένος ότι είναι Πέμπτη. Και αυτό δε σου περνάει μέχρι να’ ρθεί όντως η Πέμπτη.
• Μπαίνεις σε ένα δωμάτιο και μετά στέκεσαι σαν μαλάκας επειδή δεν ξέρεις γιατί μπήκες.

• Μιλάς μόνος σου και κάποιος μπαίνει στο δωμάτιο, οπότε αρχίζεις να σιγοτραγουδάς για να τον πείσεις ότι τόση ώρα δεν μίλαγες στον εαυτό σου!

• Είσαι μες στο τρένο στο σταθμό και δίπλα είναι ένα άλλο τρένο και ένα απ’ τα δύο ξεκινάει και δε μπορείς να καταλάβεις ποιο.

• Πας να σηκώσεις μια βαλίτσα που νομίζεις ότι είναι γεμάτη αλλά δεν είναι. Οπότε τη σηκώνεις με τρελή ταχύτητα και για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου νομίζεις ότι είσαι ο Σούπερμαν.

• Κατουράς την ώρα που ξεπλένεσαι στη μπανιέρα.

• Κοιτάζεις μια σίτα ή έναν φράχτη από πλέγμα και από μία ορισμένη απόσταση κάτι γραμμούλες κινούνται μέσα του!!!
• Λες σε κάποιον γνωστό σου οτι έχει έναν λεκέ στη μούρη, αλλά αυτός ποτέ δεν σκουπίζει το σημείο που του δείχνεις και σου σπάει τα νεύρα!

• Ανεβαίνεις τις σκάλες και νομίζεις ότι υπάρχει ακόμα ένα σκαλί αλλά δεν υπάρχει.

• Περπατάς με τη γκόμενά σου αγκαλιά και όλη την ώρα κουτουλάνε οι κώλοι σας, οπότε αναγκάζεσαι συνέχεια να ελέγχεις το βήμα σου.

• Θέλεις να κλάσεις δημοσίως, νομίζοντας οτι δε θα ακουστεί, αλλά τελικά ακούγεται λίγο, οπότε αρχίζεις να σέρνεις καρέκλες στο πάτωμα ή να τρίβεις τα παπούτσια σου μεταξύ τους, για να νομίζουν οτι απο' κεί προήλθε ο ήχος.

• Είσαι συνοδηγός σε αυτοκίνητο που τρέχει γρήγορα με ανοιχτά παράθυρα. Οπότε για να διασκεδάσεις, βγάζεις το χέρι σου έξω και μελετάς με αυτό όλους τους νόμους της αεροδυναμικής.

• Πίνεις κρύο νερό πολύ γρήγορα και σου παγώνει ο εγκέφαλος ακριβώς πάνω απ’ το μάτι, αλλά δε μπορείς να κάνεις τίποτα και απλά περιμένεις να τελειώσει ο πόνος, ο οποίος διαρκεί τρια δευτερόλεπτα αλλά σου φαίνονται δέκα ώρες.

• Σε παίρνει ο ύπνος αργά το απόγευμα στον καναπέ και όταν ξυπνάς στο σκοτάδι δεν έχεις ιδέα τι μέρα είναι.

• Οδηγείς με ανοιχτό το air condition και ρυθμίζεις το φυσητήρα έτσι ώστε, οταν κρατάς το τιμόνι, ο αέρας να μπαίνει μες στο μανίκι και να σου δροσίζει τη μασχάλη.

• Εισαι ξαπλωμένος πλάγια, και όταν κλείνεις μία το ένα μάτι και μία το άλλο, το μαξιλάρι μετακινείται, και καταλήγεις να παίζεις με αυτό καμιά εικοσαριά δευτερόλεπτα.

• Εχεις ξαπλώσει και μόλις είσαι έτοιμος να σε πάρει ο ύπνος το σώμα σου τινάζεται ολόκληρο και ξυπνάς!

• Πας να φτερνιστείς την ώρα που κατουράς και για κάποιον λόγο αυτά τα δύο δε γίνονται ταυτόχρονα! Οπότε σταματάς το κατούρημα στη μέση, φτερνίζεσαι και το συνεχίζεις μετά, αλλά μετά σε τσούζει.

• Πρίν μπείς στο μπάνιο, ξύνεις τα παπάρια σου και μετα παίρνεις μυρωδιά την ορμονίλα στο χέρι σου.

• Τρώς μια ξώφαλτση στα αρχίδια και τρομάζεις γιατί νομίζεις οτι θα πεθάνεις στον πόνο, αλλά δεν πονάς. Οπότε εκεί που λες «φιου, τη γλίτωσα» ΤΟΤΕ έρχεται ο πόνος, αργά και βασανιστικά.

• Είσαι στο αυτοκίνητο και ο φίλος σου προσπαθεί να μπεί ή να βγεί, αλλά για κάποιο λόγο δεν τα καταφέρνει! Ή δε βρίσκει το χερούλι, ή το βρίσκει και δεν μπορεί να το γυρίσει, ή το γυρνάει κι έχει αφάλεια και κάθε φορά που πας να του ανοίξεις την ασφάλεια, ΤΟΤΕ αποφασίζει να το γυρίσει οπότε δεν ανοιγεί!

• Μετά απο μία κουραστική μέρα στο δρόμο γυρνάς σπίτι και βγάζεις τις κάλτσες σου. ΞΕΡΕΙΣ οτι θα τις πετάξεις στα άπλυτα, αλλά παρ' όλα αυτά πριν τις ρίξεις μέσα, τις μυρίζεις μιά φορά.

• Σηκώνεσαι απότομα απ’τον καναπέ και βλέπεις εκατομμύρια μαύρες τελείες στην περιφερειακή σου όραση που πυκνώνουν και σε πνίγουν και νομίζεις οτι θα πεθάνεις, ή θα λιποθυμήσεις στην καλύτερη.

• Έχεις την ψευδαίσθηση ότι είσαι πολύ όμορφος και κωλομετρας την πρώτη μέρα που φοράς καινούριο ρούχο, άλλα μετά από μια βδομάδα έχει φύγει.

• Ακους μουσική στο δωματιο σου και χορευεις/χτυπιεσαι/κανεις πως παιζεις κιθάρα, και μολις μπαινει μεσα η μάνα σου αρχιζεις να περπατας γυρω γυρω σαν το μαλάκα, κανοντας οτι συγιριζεις και πασπατευοντας οποιο ασχετο αντικειμενο ειναι πιο κοντα για να την πεισεις οτι δεν εκανες τον καραγκιοζη.

• Χτυπαει το τηλέφωνο και σε ξυπναει, αλλα για καποιο λογο θες να κανεις το συνομιλητη να νομιζει οτι δεν κοιμοσουν, οποτε επιστρατευεις ΟΛΗ την ενεργεια σου και μιλας υπερβολικα δυνατα και καθαρα, και καταληγεις να ακουγεσαι σαν ηλίθιος.

• Το τραγούδι που παίζει διαπασών στο κλαμπακι κάνει μια απότομη παύση ΑΚΡΙΒΩΣ τη στιγμή που σχολιάζεις τα βυζιά της διπλανής γκόμενας.

• Όταν κλάνεις στο ντους βρωμάει πάντα πιο πολύ.

• Το κάνεις με μια γκομενα και λες μια ατακα που εκεινη την ωρα σου ακουγεται γαματη, αλλα την αλλη μερα που τη σκεφτεσαι μονος και με καθαρο μυαλο δε μπορεις να πιστεψεις οτι πεταξες τετοια μαλακια!

• Τρεχεις με το αυτοκινητο και ακους ραδιόφωνο, φτανεις σπιτι σου, και την επομενη φορα που φευγεις ξαναμπαινεις στο αμάξι, ανοιγεις το ραδιοφωνο και σε ξεκουφαίνει!''

Παιδιά συγγνώμη, αλλά δεν μπορούσα να μη το κλέψω.Πολλά από αυτά μου έχουν συμβεί και σίγουρα και σε σας.

Οι καραμέλες της ντροπής

Οι καραμέλες της ντροπής

PROTAGON - Καμπάνια για το aids. Έτσι ακριβώς θα έπρεπε να είναι...

PROTAGON - Καμπάνια για το aids. Έτσι ακριβώς θα έπρεπε να είναι...

PROTAGON - Thing again Αν νομίζεις ότι η μόλυνση του περιβάλλοντος δεν σε επηρεάζει...σκέψου ξανά

PROTAGON - Thing again Αν νομίζεις ότι η μόλυνση του περιβάλλοντος δεν σε επηρεάζει...σκέψου ξανά

Πειραματόζωα

Πειραματόζωα

και μεις συνεχίζουμε να βγάζουμε τα μάτια μας ..

και μεις συνεχίζουμε να βγάζουμε τα μάτια μας ..

κι ενώ οι τοπικοί μας άρχοντες κονταροκτυπιούνται στα αθηναικά ...αλώνια, κάπου αλλού (όχι πολύ μακρυά μας) ορισμένοι "φωτισμένοι" ή απλά ΛΟΓΙΚΟΙ άνθρωποι αποδεικνύουν ότι η "ουτοπία" είναι εφικτή και ότι ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει σαν ...άνθρωπος και όχι σα δούλος της ίδιας της πολιτικής του ανισορροπίας. 

«Η Μαριναλέντα, μια κοινότητα 2.645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνομικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται με 15 ευρώ τον μήνα.

Ο δήμαρχός της, ο κομμουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια.

Εδώ και πολλά χρόνια, την εβδομάδα που οι άλλες πόλεις στην Ισπανία γιορτάζουν το Πάσχα, στη Μαριναλέντα γιορτάζουν την ειρήνη. "Ο δήμαρχός τους είναι τρελός", λένε στο γειτονικό χωριό. "Ενώ εμείς οι άλλοι Ισπανοί κάνουμε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 μέρες πάρτι". Πολλοί νέοι από τη Σεβίλλη, τη Γρανάδα, τη Μαδρίτη, πηγαίνουν για να γιορτάσουν με τους χωρικούς της Μαριναλέντας.

Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήμαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώνων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήμονα 12.000 στρέμματα γης και να δημιουργήσει έναν αγροτικό συνεταιρισμό από τον οποίο ζει σήμερα σχεδόν όλο το χωριό. "Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!", λέει ο δήμαρχος.

Στον συνεταιρισμό El Humoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ημέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδομάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο μισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκομιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές, κ.λπ.) συσκευάζονται στο μικρό εργοστάσιο Humar Marinaleda, που βρίσκεται στη μέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατμόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊόντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσοδα του συνεταιρισμού δεν μοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισμό για να δημιουργηθούν δουλειές. Γι ' αυτό στο χωριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Ομως ακόμη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι μισθοί καταβάλλονται. Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισμός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωμα. Μια θέση στον παιδικό σταθμό με όλα τα γεύματα κοστίζει 12 ευρώ τον μήνα.

Από την άλλη, "εδώ δεν έχουμε χωροφύλακες, θα ήταν μια άχρηστη σπατάλη", λέει ο δήμαρχος. "Δεν έχουμε ούτε παπά - δόξα τω Θεώ!", προσθέτει γελώντας. Πάντως η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυημένη και το Πάσχα έγινε μια μικρή θρησκευτική λιτανεία, η οποία πέρασε διακριτικά από τους δρόμους του χωριού, χωρίς θεατές και αποφεύγοντας την πλατεία όπου γινόταν η γιορτή.

"Εφαρμόζουμε μια συμμετοχική δημοκρατία, αποφασίζουμε για όλα, από τους φόρους ώς τις δημόσιες δαπάνες, σε μεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες", λέει ο Γκορντίγιο. "Ξέρουμε πως οι άνθρωποι μπορούμε να δουλεύουμε και για άλλες αξίες, όχι αποκλειστικά για το χρήμα "