Τρίτη 27 Ιουλίου 2010
Κυριακή 25 Ιουλίου 2010
Παρασκευή 23 Ιουλίου 2010
μανιταρια
Ζαρκαδίσιο (Μακρολεπιώτα η ψηλή - Macrolepiota procera)
Πρόβειο (Αγαρικό το πεδινό - Agaricus campestris)μανιταρια που υπαρχουν στο χωριο μας
Πέμπτη 22 Ιουλίου 2010
μπoυχαρια η νοχταρια
Ούτε και ο πλέον αισιόδοξος θα μπορούσε να προβλέψει την εξέλιξη αυτή, όταν πριν περίπου τέσσερα περίπου χρόνια είχε ξεκινήσει η προσπάθεια ανάδειξης των γεωλογικών σχηματισμών των Μπουχαριών. Ήδη σχεδόν ολοκληρώθηκαν οι δυο βασικοί διάδρομοι περιήγησης και ο οικίσκος υποδοχής και υπολείπονται να συναρμολογηθούν τα δυο κιόσκια, να διευθετηθεί ο περιβάλλον χώρος του οικίσκου και να γίνει η περίφραξη της βόρειας πλευράς. Και για την τελειοποίηση του θα πρέπει να γίνουν συμπληρωματικά η διευθέτηση του χώρου parking, τα δίκτυα του νερού και του ηλεκτρικού ρεύματος καθώς και η σήμανση προς την περιοχή. Κυρίως όμως πρέπει να ληφθεί μέριμνα για την προστασία των σχηματισμών από περαιτέρω διάβρωση.
Σκοπός του έργου σύμφωνα με την περίληψη της διακήρυξης είναι «η διατήρηση, η αποκατάσταση και η ανάδειξη του τοπίου μιας περιοχής ιδιαίτερου οικολογικού ενδιαφέροντος, στα πλαίσια ορθολογιστικής διαχείρισης προκειμένου να καταστεί πόλος έλξης επισκεπτών με άμεσες θετικές επιπτώσεις για την τοπική κοινωνία, αφού θα συμβάλλει στη διευκόλυνση της συγκράτησης του πληθυσμού στις ορεινές αγροτικές ζώνες και στη διαφύλαξη-βελτίωση του περιβάλλοντος, του τοπίου και της φυσικής κληρονομιάς».
Ακόμη δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι από το 2007 έχει ασφαλτοστρωθεί ο δρόμος από το Μικρόβαλτο μέχρι τα Μπουχάρια,.
Θα θυμίσουμε επιπλέον ότι τα Μπουχάρια είναι φυσικές γεωμορφές που προήλθαν από τη διάβρωση του εδάφους σε διάστημα χιλιάδων χρόνων. Έχουν το σχήμα χωμάτινης κολόνας και αποτελείται από άμμους, κροκάλες, μάργες και αργίλους με πιθανή «συγκολλητική» ύλη οξείδια του σιδήρου και διοξείδιο του πυριτίου, ενώ την κορυφή τους καλύπτει σχιστολιθική πλάκα που «έπαιξε» το ρόλο της ομπρέλας στην εξέλιξη των σχηματισμών, σύμφωνα με τον καθηγητή Γεωλογίας του Πανεπιστημίου της Αθήνας Α. Κελεπερτζή. Τα Μπουχάρια πήραν την ονομασία αυτή από το σχήμα τους που μοιάζει με καμινάδα, καθότι «μπουχάρι» στην τοπική διάλεκτο σημαίνει καμινάδα. Βρίσκονται σε απόσταση 3 χλμ ΝΑ του Μικροβάλτου με εύκολη πρόσβαση αφού ο δρόμος -όπως προαναφέραμε- έχει ασφαλτοστρωθεί.
Παράλληλα στην ίδια περιοχή, που επεκτείνεται μέχρι τον ακατοίκητο οικισμό της Πάδης και κυρίως από την πλευρά των διοικητικών ορίων του Λιβαδερού, απαντώνται οι εντυπωσιακές κωνικές γεωμορφές των Νοχταριών, της ίδιας σύστασης και γενεσιουργού αιτίας με τα Μπουχάρια, χωρίς όμως το σχιστολιθικό «καπέλο». Τα Μπουχάρια και τα Νοχτάρια συνθέτουν ένα φυσικό τοπίο απαράμιλλης ομορφιάς και υψηλής αισθητικής που καθηλώνει τους επισκέπτες. Αυτό καθιστά επιτακτική την ανάγκη να δημιουργηθεί άμεσα, σ’ αυτή τη διαδρομή, περιπατητικό μονοπάτι, ώστε να «αποκαλυφθούν» η μοναδικότητα της μορφολογίας των σχηματισμών και η οικολογική αξία τους.
Πέρα βέβαια από την ικανοποίηση που δημιουργεί αυτή η εξέλιξη θα μπορούσε να πει κανείς ότι τώρα αρχίζουν τα «δύσκολα». Οι υποδομές φιλοξενίας σ’ ολόκληρη την περιοχή των Καμβουνίων είναι σχεδόν ανύπαρκτες και ασφαλώς παράγοντας ανασταλτικός για την προσέλευση και προσωρινή διαμονή των επισκεπτών. Η τοπική κοινωνία δεν έχει τις οικονομικές δυνατότητες και εμφανίζεται μάλλον απρόθυμη και διστακτική να αναλάβει επενδυτικές πρωτοβουλίες σ’ αυτή την κατεύθυνση.
Η Δημοτική αρχή καλείται να διαχειριστεί ένα έργο που γεννά προσδοκίες για την ανάπτυξη της περιοχής, αλλά χρειάζεται να ενταχτεί σε ένα ευρύτερο στρατηγικό σχέδιο δράσεων και συνεργασιών για να υπάρξει θετικό αποτέλεσμα. Και αναφερόμαστε εν συντομία, για την ίδια περιοχή, στη δημιουργία περιπατητικών μονοπατιών και την ασφαλτόστρωση του δρόμου μέχρι το Λιβαδερό. Για την ευρύτερη περιοχή στη διεκδίκηση παράλληλων έργων με τη λίμνη του Ιλαρίωνα -πεζογέφυρα, υγροβιότοπος Αναβρυκών, οδικές υποδομές-, την ανάδειξη των θρησκευτικών και ιστορικών μνημείων και την ανάδειξη του φυσικού πλούτου του δάσους της Ελάτης. Πάντα με την ορθολογιστική εκμετάλλευση του μαρμάρου και την επιτάχυνση των διαδικασιών αποκατάστασης των ΜΑΒΕ.
Κυρίως όμως πρέπει να γίνει συνείδηση η διαδημοτική συνεργασία με τους όμορους δήμους -Σερβίων, Αιανής, Βελβενδού, Δεσκάτης, κοινότητα Λιβαδερού- ώστε το συνολικό προσφερόμενο τουριστικό «προϊόν» να είναι περισσότερο ελκυστικό, τόσο για τους επισκέπτες όσο και για τους υποψήφιους επενδυτές.
Για να έχει αντίκρισμα η κατασκευή του γεωπάρκου.
Μπουχάρια Μικροβάλτου ειναι 10 km απο υο χωριο μας πολυ εντυπωσιακο
Γεωπάρκο
στα Μπουχάρια Μικροβάλτου!!
.
Οι καμινάδες των μαγισσών!
Οι κυρίες με τα ομπρελίνα!
Οι χαράδρες των ακοίμητων γιγάντων και των νεράιδων!
Το φαράγγι των δαιμόνων!
Διάφοροι μύθοι που προσπάθησαν να ερμηνεύσουν το εντυπωσιακό αυτό γεωφυσικό φαινόμενο.
Στην
πραγματικότητα είναι φυσικές γεωμορφές που προήλθαν από τη διάβρωση του
εδάφους σε διάστημα χιλιάδων χρόνων. Έχουν το σχήμα χωμάτινης κολόνας
και αποτελούνται από άμμους, κροκάλες, μάργες και αργίλους με πιθανή
"συγκολλητική" ύλη οξείδια του σιδήρου και διοξείδιο του πυριτίου. Την
κορυφή των κολόνων αυτών καλύπτει μια σχιστολιθική πλάκα που "έπαιξε" το
ρόλο της ομπρέλας στην εξέλιξη του σχηματισμού.!! πηγαινεις απο τον χωματοδρομο λειβαδερου τρανοβαλτου [καλη κατασταση του δρομου]
.
Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010
αΝεμος
Αριστερά του φαιδρού...
Είναι επιλήψιμο να είσαι πρώην ηγέτης της αριστεράς και μετά να γίνεις πρόεδρος μιας ΠΑΕ;
Αντε καλέ! Γιατί να είναι;
Και νόμιμον είναι και ηθικόν είναι και πολιτικώς ορθόν είναι και ιδεολογικώς... ιδεολογικώς;;; και ιδεολογικώς συνεπές είναι...
Μα πάνω από όλα είναι μια θεμιτή φιλοδοξία (άρα και νόμιμη και ηθική και ορθή και συνεπής και ο,τι άλλο γουστάρεις, να 'ουμ!).
Πρόεδρος να 'μαι κι ό,τι να 'μαι, που λέει και ο λαός (τα συμφέροντα του οποίου προασπίζω)(ως συνήγορος βεβαίως, βεβαίως!)
Κάποτε η Αριστερά παρήγαγε -μεταξύ άλλων- ποιητές, πεζογράφους, διανοητές, φιλοσόφους, αγωνιστές!
Σήμερα παράγει προέδρους!
Πολλούς προέδρους!
Τι να κάνουμε; (Β.Ι.Λένιν)
Και όχι μόνο!
Εχει παράξει και μεγαλοτραπεζίτες και μεγαλοεκδότες και μεγαλοεπιχειρηματίες και μεγαλομπαταριάδες και μεγαλομετόχους και μεγαλοδημοσιογράφους και μεγαλοπαρουσιαστές/τριες.
Μεγάλα πράγματα!
Φαντάζομαι
οτι στο βάθος, βάθος, βάθος, βάθος, βάθος της ψυχούλας τους αντιλαλεί
το σύνθημα: "Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός, είναι ο νέος κόσμος
και ο σοσιαλισμός!"
Απλώς, μέχρι τότε, βρε σύντροφοι, το παρόν μας είναι ο καπιταλισμός, οπότε...
...Ορθόν, συνεπές, ηθικόν και νόμιμο το "μεγάλο-"!
Μετά βλέπουμε! Θα ενωθούμε με τους εργάτες, τους αγρότες και τους φοιτητές! Κάτι θα κάνουμε!
Αφ'
ενός θα την γλιτώσουμε το κεφάλι μας μέσα στο επαναστατικό χάος και αφ'
ετέρου θα επανδρώσουμε (και πάλι) το μετα-επαναστατικό λαϊκό (χμμμ!)
κράτος!
Οχι;
Ναι;
Απαντήστε διότι έχω βαρεθεί να γράφω φαιδρότητες για τους φαιδρούς!
Κουράστηκα!
Εγκωσα!
Σιχάθηκα τους ψυχάκηδες της εξουσίας!
Τους εξουσιομανείς και προεδρολάγνους!
Τους σοσιαλ-γελωτοποιούς και τους ανανεωτικούς φασουλήδες...
Από
τη μνήμη μου δεν θα σβήσει ΠΟΤΕ ο τρόπος που αποχώρησε η αγέλη της
Τηλεοπτικής Αριστεράς από το Συνέδριο του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ... Με τα σάλια να
τους τρέχουν από τα σαγόνια...
Αλλά και η αναγόρευση του νέου προέδρου του ΠΑΟ, επίσης αξέχαστη!
Χρόνων πολλών επιβεβαίωση των όσων έλεγα και δεν με πίστευαν...
Ομως...
Αριστερά των Φαιδρών υπάρχει ακόμη κάτι που μένει!
Εμείς! Ολοι!
Οι μικροί!
Και έχει ο τροχός γυρίσματα!
Τρίτη 20 Ιουλίου 2010
μπραβο καιν
|
     |
||
 του Κάιν*Με αφορμή τη μαφιόζικη εκτέλεση του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια. Η απόφαση του "ποιός θα ζήσει και ποιός όχι", η καθιέρωση της εξουσίας του θανάτου σε μια κοινωνία ήδη φοβισμένη και ακρωτηριασμένη απο τις αποφάσεις και τις ενέδρες ενός απάνθρωπου πολιτικού συστήματος, διευκολύνουν τον δρόμο της απόλυτης βίας, το ρίζωμα ενός ισχυρότερου νεοφασισμού, της προσφυγής "γιά κάθε πρόβλημα ή διαφωνία" στον μιλιταρισμό. Κανείς θάνατος δεν είναι δίκαιος και τίποτα δεν μπορεί να νομιμοποιήσει τη Βαρβαρότητα και τη Βία που κρατά μέσα στα χέρια της τα εξουσιαστικά την απόφαση της "αυτόκλητης δικαιοσύνης" της αν ο άλλος θά ζήσει ή όχι... Αν δεν είναι αυτό τελικά ο Φασισμός και η αναπαραγωγή της κυριαρχίας του Τρόμου και του Φόβου των λίγων επάνω στούς πολλούς... τότε ποιός είναι; Μπορεί σέ αρκετά νά διαφώνησα, μά ποτέ δέν σκότωσα... Καί λόγο έχουμε και άποψη, μα πάνω απ' όλα σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή... ....επειδή αυτοί πού μένουν πίσω έχουν το πρόβλημα, τι να βρώ να πω στη συντροφό του που έχοντας ήδη ένα παιδί, είναι έγκυος στο δεύτερο; καλό ταξίδι Σωκράτη Γκιόλια *ένας αναρχικός, Παπαδόπουλος Παναγιώτης, Κάιν. Καιρό τώρα περπατούσα και υπέφερα σε μια αρένα τρόμου, εξουσίας, φόβου και θανάτου. Τό αίμα έρχεται να αντικαταστήσει το νερό, οι σφαίρες τη φωνή μας, η αγωνία το γέλιο, η "οικονομία" καί η "αγορά" την πολιτική! Δέν αντέχω πιά εδώ, είπα να τα μαζέψω και να φύγω, να "εξαφανισθώ". Οριστικά γειά χαρά (δεν λέμε αντίο) και στο......επανιδείν! | |||
Δευτέρα 19 Ιουλίου 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)