Mακεδόνας για μια μέρα...

Mακεδόνας για μια μέρα...

αφιερωμένο στον Γιωργάκη και τον Αντωνάκη

 Θα’θελα να’μουν Μακεδόνας αυτές τις περίεργες ημέρες των διαβουλεύσεων και των αμφισβητήσεων. Θα’θελα να είχα την ατυχία να μου ακυρώνουν την ταυτότητα και να υπερασπίζομαι έναν Αλέξανδρο σαν να έδινε ακόμη μία μάχη, όχι στον Γρανικό, αλλά στον Αξιό ποταμό.

 Να’μουν για μία ημέρα «καρντάσι» και όχι απλός φίλος και ένας Μητροπάνος να τραγούδαγε για μένα. Να καυχιέμαι ότι μόνο για τον Βορρά έπαιξε ο Χατζηπαναγής και ο Κούδας, ενώ ο Γκάλης έβαλε ένα τρίποντο για την πάρτη μου, που τον αποθέωνα από την κερκίδα.
Να’χα την τύχη να ξυπνήσω στην ομίχλη της Καστοριάς και να γίνω σκηνικό του Αγγελόπουλου σε μία χιονισμένη Φλώρινα. 

 Να’πινα μπύρα με το όνομα Βεργίνα στα Λαδάδικα και να’λεγα ότι αυτόν τον μπαξέ με τις μηλιές και τις ροδακινιές στην Βέροια, τον έχω από τον παππού μου.

 Να πικραθώ από το τσιγάρο και να στρίψω στην γωνία, στην πλατεία των Σερρών, για να φάω Ακανέ Λαιλιά από... τον Ρούμπο.

Μία βόλτα να βρέξω τα πόδια μου στην θάλασσα της Χαλκιδικής και να ανέβω μέχρι τα Χαμάμ στο Άγκιστρο να νιώσω ότι αυτός ο τόπος της Μακεδονίας κοχλάζει από τα έγκατά της.
Αυτές τις πικρές ημέρες των συζητήσεων θα’θελα σαν Μακεδόνας να καθίσω στο σκαμνί του Παγκόσμιου Δικαστηρίου γιατί υπερασπίζομαι τα δάση της Δράμας αλλά και την τουλούμπα της Κατερίνης.

 Να φωνάξω: είμαι ένοχος που αυτή την γη την υπερασπίστηκε ένας Παύλος Μελάς σαν να ήταν ο ίδιος Μακεδόνας, και ότι η μπουγάτσα είναι γλυκιά και αλμυρή γιατί, ως Μακεδόνας, έμαθα να τρώω το αλάτι της Ιστορίας όπως και την γλύκα της.
Να βγω ξημερώματα από το Μινουί, να περπατήσω δίπλα στην Καμάρα έχοντας στα αφτιά μου ακόμη τις πενιές του Καμπουρέλου ενώ η φωνή της Λιλής να γίνεται ένα με τον Βαρδάρη.
Να μάθω έναν χορό ποντιακό στα χωριά των προσφύγων και στα Γρεβενά να φάω ψητά κρέατα μέχρι η χοληστερίνη να χτυπήσει κόκκινο. Να κυληστώ μέσα στον κρόκο στα χωράφια της Κοζάνης και στους καταράκτες της Έδεσσας να καθίσω σ’ ένα παγκάκι. Θα’θελα ένα μεσημέρι να γίνω «αλύπητος» από ούζο στην Στοά του Μοδιάνου και να φάω με την χούφτα ελιές στο παζάρι του Σιδηρόκαστρου.
Θα’ θελα μια μέρα η μάνα μου να με ρωτήσει: «Να σε φτιάξω κεφτέδες;» και να τις απαντήσω: «φτιάξε με γιαπράκια».
Μια μέρα να ήμουν Μακεδόνας για να έχω το καμάρι να λέω ότι όλα αυτά ήταν, είναι και θα είναι δικά μου.

ΥΓ - και να λύσω  τον Γόρδιο δεσμό που μας σκλαβώνει μια και εσείς ούτε φιόγκους δεν μπορείτε να λύσετε...κουτοφραγκοι................

http://toumbalights.blogspot.com/

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ 2

Η Τάξη αποκαταστάθηκε: Η Ελλάδα κυβερνιέται ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ από τους τραπεζίτες τοκογλύφους (τους νέους αποικιοκράτες), δίχως πολιτικούς διαμεσολαβητές (τους μεταπράτες της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας).

Οι «νονοί» του χρήματος επέβαλαν και εγκατέστησαν δικτατορικά και τελετουργικά τον πρωθυπουργό τους: Ένα ωμό πραξικόπημα που καταλύει και τα ισχνά υπολείμματα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, για να ανοίξει διάπλατα την πόρτα στην κτηνωδία της ολοκληρωτικής λεηλασίας μας και στις κατοχικές «στρατιές» (οικονομικές, πολιτικές, στρατιωτικές) των διεθνών «αποικιοκρατών-μαφιόζων» της τοκογλυφίας.

Το σημερινό ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ δεν είναι σαν τα παλιά: Δεν περιέχει άμεσα το στοιχείο της κλασσικής στρατιωτικής ή πολιτικής δικτατορίας.

Το διαφορετικό στοιχείο που το χαρακτηρίζει είναι τούτο: Ότι τα ίδια τα λείψανα του αστικού κοινοβουλευτισμού, τα κόμματα και τα προπαγανδιστικά ιερατεία της «δημοκρατίας» ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ενεργά στο πραξικόπημα εναντίον των δομών και θεσμών του αστικού κοινοβουλευτισμού, εναντίον της δικής τους συνταγματικής νομιμότητας, ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΣ οικειοθελώς τις διαμεσολαβητικές εξουσίες τους (μεταπρατικές) ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ στους τραπεζίτες και τους «νταβάδες»-αποικιοκράτες… Το πιο εφιαλτικό στοιχείο αυτού του πραξικοπήματος είναι ότι το ελληνικό, κοινοβουλευτικό καθεστώς των ανδρεικέλων συμμετείχε ενεργά στην ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ του πραξικοπήματος των μαφιόζων του χρήματος.

Αυτή η ενεργητική και «μαχητική» συμμετοχή των ελληνικών κομμάτων και πολιτικών δείχνει περίτρανα ότι αυτά τα κόμματα και οι καθεστωτικοί πολιτικοί έχουν ξεπεράσει κάθε όριο και έννοια δωσίλογης υποτέλειας.

Δεν είναι απλώς ανδρείκελα των «νταβάδων» (διεθνών και εγχώριων), αλλά ανδρείκελα εξαχρειωμένα μέχρι το μεδούλι, δωσίλογα ανδρείκελα-μαϊμούδες…

Μαϊμούδες κουτοπόνηρες που προσπάθησαν εναγωνίως, με τη συνδρομή της τρομοκρατικής, προπαγανδιστικής φρίκης του τηλεοπτικού θεάματος και των κατασκευασμένων «πληροφοριών», να σκηνοθετήσουν το πολιτικό πραξικόπημα, να το εμφανίσουν σαν «εθνική επιταγή» και «σωτηρία» ΚΑΙ να συγκαλύψουν την ΠΡΟΔΟΣΙΑ και το ΔΩΣΙΛΟΓΙΣΜΟ τους.

Και τα τρία κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ) κάτω από το καμτσίκι των «νταβάδων» και τον άμεσο κίνδυνο κατάρρευσης του καθεστώτος των «νταβάδων», ξεβρακώθηκαν εντελώς: Χοροπηδούσαν, σαν μαϊμούδες…

Οι «νταβάδες» δεν επέτρεψαν πλέον καμία πολυτέλεια «δημοκρατίας» και ανεξαρτησίας της πολιτικής βούλησης στα ανδρείκελά τους…

Έδωσαν τις εντολές τους και μεθόδευσαν την εκτέλεσή τους από τους κομματικούς τους υπαλλήλους, μέσα από μια κακόγουστη σκηνοθεσία και σεναριογραφία: Αναγκαία «υλικά» στο δόλιο παιχνίδι της πολιτικής εξαπάτησης των κομματικών οπαδών. Υλικά μακιγιαρίσματος της ολοκληρωτικής γονυκλισίας των κομματικών ηγεσιών στους τραπεζίτες και στους τοκογλύφους…

Στο τέλος ΟΛΟΙ θριαμβολογικά και υμνολογικά «έσωσαν» την Ελλάδα με την πραξικοπηματική ΕΠΙΒΟΛΗ του Παπαδήμου: Του άμεσου εντολέα των τραπεζιτών και των διεθνών τοκογλύφων, των νέων αποικιοκρατών μας…

Μια νέα περίοδος δικτατορικού ολοκληρωτισμού και αποικιοκρατικής ΕΙΣΒΟΛΗΣ της διεθνούς χρηματιστηριακής μαφίας ανοίγεται για τη χώρα μας: Δέκα φορές χειρότερη και μαύρη από αυτή που ζούμε σήμερα…

ΔΕΝ υπάρχει πλέον άλλος δρόμος, παρά ένας και μοναδικός: Να εξεγερθεί και να ΟΡΓΑΝΩΘΕΙ ο ελληνικός λαός…

Τότε θα αποδειχτεί ότι η «τάξη» τους (το πραξικόπημα αυτό της Νέας Τάξης) είναι κτισμένη στην άμμο…

http://www.resaltomag.gr/

H Aριστερά και η εργατική τάξη

H Aριστερά και ο κόσμος της εργασίας

Η σχέση των οργανωµένων δυνάµεων της Αριστεράς µε τους εργαζόµενους είναι σχέση εξωτερική, δεν είναι σχέση οργανική. Σχέση εξωτερική επειδή οι πολιτικές οργανώσεις της Αριστεράς φαντάζονται πως η εργατική τάξη είναι ήδη συγκροτηµένη και ότι η απουσία της από την πολιτική σκηνή, όπως εξάλλου και η ιδεολογική της απάθεια, οφείλονται σε ένα «έλλειµµα συνείδησης». Στην φαντασία των οργανωµένων δυνάµεων της Αριστεράς, η εργατική τάξη είναι ένας «κοιµώµενος γίγαντας» του οποίου η αφύπνιση εκκρεµεί. Αναλαµβάνουν λοιπόν, οι οργανώσεις της Αριστεράς, να µεταγγίσουν στις εργαζόµενες µάζες την ταξική συνείδηση που τους λείπει. Να εκφέρουν, εποµένως, το «σωστό σύνθηµα», να εκπονήσουν το, «σωστό πρόγραµµα», να εφεύρουν το κατάλληλο «έναυσµα» που θα αφυπνίσει το ταξικό ένστικτο και θα το µετατρέψει σε ταξική συνείδηση.

Από την ίδια αντίληψητων πραγµάτων απορρέει µε φυσικό τρόπο και το σύνολο των δράσεων που αναλαµβάνουν οι εν λόγω οργανώσεις: τηλεοπτικές εµφανίσεις, διαφώτιση, αφισοκόλ-µβάνουν οι εν λόγω οργανώσεις: τηλεοπτικές εµφανίσεις, διαφώτιση, αφισοκόλληση, έκδοση αµέτρητων εφηµερίδων και περιοδικών1, εξόρµηση για πώληση εντύπων και διανοµή προκηρύξεων, διαλέξεις και µαθήµατα, διαδηλώσεις... Αυτή η εξωτερική σχέση των οργανωµένων δυνάµεων της Αριστεράς µε τον κόσµο της εργασίας, όσο και αν περνάει απαρατήρητη χάρη στην δύναµη της συνήθειας, σε ορισµένες περιπτώσεις γίνεται έκδηλη.

Παράδειγµα: η διαµόρφωση νέων µερίδων εργαζοµένων φτωχών (working poor) σε δυναµικούς κλάδους της καπιταλιστικής παραγωγής υπηρεσιών, παραµένει διαδικασία την οποία οι οργανωµένες δυνάµεις της Αριστεράς παρακολουθούν έξωθεν ως θεατές, Αντί να αποκτήσουν οργανική σχέση µε τις νέες κοινωνικές και επαγγελµατικές κατηγορίες που αναδύονται, δηλαδή να ασχοληθούν µε τον µετασχηµατισµό του υπαρκτού αισθήµατος ατοµικής αδικίας σε µια κοινή αντίληψη περί συλλογικού ταξικού συµφέροντος, να αναλάβουν την θεωρητική δουλειά που συµβάλει σε αυτόν το µετασχηµατισµό, να συµβάλουν στην συγκρότηση συλλογικών ταξικών ταυτοτήτων και στην ενεργοποίησή τους, στην δηµιουργία συνθηκών για την ανάδειξη φυσικών πρωτοποριών στους χώρους εργασίας, περιορίζονται στην «προπαγάνδιση των ορθών θέσεων» της µιας, ή της άλλης οργανωµένης πολιτικής δύναµης .στάση που δεν µας γλιτώνει από την οδυνηρή σύγκριση µε τις παραθρησκευτικές οργανώσεις.

Κι. έτσι, η ιστορία συνεχίζεται από ήττα σε ήττα όταν οι αντικειµενικές συνθήκες είναι δυσµενείς και µε ισχνές νίκες όταν οι αντικειµενικές συνθήκες θα δικαιολογούσαν την εκθετική άνοδο των κινηµάτων.

Το φρούτο είναι σάπιο στον πυρήνα του: στην αντίληψη των οργανωµένων δυνάµεων της Αριστεράς για τις εργαζόµενες τάξεις. Η εργατική τάξη δεν είναι ένας«κοιµώµενος γίγαντας» µε «έλλειµµα συνείδησης». Υπάρχουν επαγγελµατικές κατηγορίες, κοινωνικές οµάδες, υπάρχουν οι µάζες των εργαζοµένων, υπάρχει η ατοµική δυσαρέσκεια και το ταξικό ένστικτο που οδηγεί σε ατοµικές πράξεις αντίστασης στις αδικίες και στις βαρβαρότητες του καπιταλισµού.

Συνιστούν όµως όλα αυτά την εργατική τάξη; Αυτό το άρθρο υποστηρίζει πως η εργατική τάξη καθεαυτή δεν υπάρχει .διότι όπως και ο Θεός δεν αφήνει πίσω της κανένα ίχνος. Η εργατική τάξη υπάρχει µόνον όταν αφήνει τα ίχνη της εκεί που την περιµένουµε, δηλαδή µέσα στην Ιστορία, µέσα στην αντίθεσή της µε το Κεφάλαιο, όταν οργανώνεται σε συλλογικές ταυτότητες, σε συλλογικότητες που µάχονται ενάντια στο Κεφάλαιο και το Κράτος του. Η αστική τάξη και η εργατική τάξη δεν υπάρχουν σαν δύο ποδοσφαιρικές οµάδες ήδη πριν να αρχίσει ο αγώνας2. Υπάρχουν µόνον µέσα στον ανταγωνισµό τους. Οι ταξικοί αγώνες συνιστούν την διαίρεση σε τάξεις, αυτοί συγκροτούν τις τάξεις, αυτοί και τις αποδιαρθρώνουν στα συστατικά τους µέρη, δηλαδή σε µεµονωµένα άτοµα, σε κοινωνικές οµάδες, επαγγελµατικές κατηγορίες.....

Σημειώσεις:

1 Κάθε οργάνωση, µικρή ή µεγάλη χρειάζεται το δικό της έντυπο .κι. αν είναι δύο ακόµη καλύτερα. Θα είχε ενδιαφέρον να µελετήσει κάποιος πόσοι τόννοι εντύπου υλικού σαπίζουν στις αποθήκες της Αριστεράς.µελετήσει κάποιος πόσοι τόννοι εντύπου υλικού σαπίζουν στις αποθήκες της Αριστεράς.

2 Η µεταφορά ανήκει στον Λουί Αλτουσέρ, Απάντηση στον Τζων Λιούις (1973, 1977 για την ελληνική έκδοση), Θεµέλιο

Σύντροφοι,

Γράμμα του Β. Ι. Λένιν στην ΚΕ των Μπολσεβίκων την προηγούμενη της Οκτωβριανής Επανάστασης (24 Οκτώβρη 1917)

 94η επέτειος της Οκτωβριανής Επανάστασης(24 Οκτωβρη 1917 δ λ.7 Νοέμβρη με το νεο ημερολόγιο)

erodotos

Σύντροφοι,
Γράφω αυτές τις γραμμές το απόγευμα της 24ης. Η κατάσταση είναι κρίσιμη στο έπακρο. Στην πραγματικότητα είναι τώρα απολύτως σαφές ότι το να καθυστερήσουμε την εξέγερση θα είναι μοιραίο.
Με όλη μου την δύναμη ωθώ τους συντρόφους να καταλάβουν ότι όλα κρέμονται τώρα από ένα νήμα’ ότι ερχόμαστε αντιμέτωποι με προβλήματα που δεν πρόκειται να λυθούν από τις διασκέψεις ή τα συνέδρια (ακόμα και από τα συνέδρια των Σοβιέτ), αλλά αποκλειστικά από τους λαούς, από τις μάζες, από τον αγώνα του ένοπλου λαού.
Η αστική επίθεση των Κορνιλοβιτών και η απομάκρυνση του Βερκχόφσκι δείχνουν ότι δεν πρέπει να περιμένουμε. Πρέπει με οποιοδήποτε κόστος, αυτό το ίδιο απόγευμα, αυτή την ίδια η νύχτα, να συλλάβουμε την κυβέρνηση,αφού πρώτα έχουμε αφοπλίσει τους μαθητές της στρατιωτικής σχολής ανώτερων αξιωματικών ( νικώντας τους, εάν αντισταθούν), και πάει λέγοντας.
Δεν πρέπει να περιμένουμε! Μπορεί να χάσουμε τα πάντα!
Η αξία της άμεσης κατάληψης της εξουσίας θα είναι η υπεράσπιση του λαού (όχι του συνεδρίου, αλλά του λαού, του στρατού και των αγροτών αρχικά) από την κυβέρνηση των Κορνιλοβιτών, η οποία έδιώξε τον Βερκχόφσκι και εκκόλάψε μια δεύτερη πλεκτάνη τύπου Κόρνιλοβ.
Ποιος πρέπει να πάρει την εξουσία;
Αυτό δεν είναι σημαντικό αυτή τη στιγμή. Αφήστε την Επαναστατική Στρατιωτική Επιτροπή να το κάνει, ή “κάποιο άλλο ίδρυμα” το οποίο θα διακυρήξει ότι θα αφήσει την εξουσια μόνο στους αληθινούς αντιπροσώπους των ενδιαφερόντων του λαού, των ενδιαφερόντων του στρατού (την άμεση πρόταση για ειρήνη), τω ενδιαφερόντων των αγροτών (η γη να δοθεί αμέσως και η ιδιωτική ιδιοκτησία να καταργηθεί), των ενδιαφερόντων αυτών που λιμοκτονούν.
Όλες οι περιοχές, όλα τα συντάγματα, όλες οι δυνάμεις πρέπει να κινητοποιηθούν αμέσως και πρέπει αμέσως να στείλουν τις αντιπροσωπείες τους στην Επαναστατική Στρατιωτική Επιτροπή και στην Κεντρική Επιτροπή των Μπολσεβίκων με την επίμονη απαίτηση οτι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αφεθεί η εξουσία στα χέρια του Κερένσκι και Σια μέχρι την 25η’ κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις’ το θέμα πρέπει να αποφασιστεί σίγουρα αυτό το ίδιο απόγευμα, ή αυτήν την ίδια την νύχτα.
Η ιστορία δεν θα συγχωρήσει τους επαναστάτες για τη χρονοτριβή τους όταν μπορούσαν να είναι νικηφόροι σήμερα (και βεβαίως θα είναι νικηφόροι σήμερα), ενώ διακινδυνεύουν πολύ αύριο, στην πραγματικότητα, αυτοί διακινδυνεύουν να χάσουν τα πάντα.
Εάν καταλάβουμε την εξουσια σήμερα, την καταλαμβάνουμε όχι εναντίον των Σοβιέτ αλλά εκ μέρους τους.
Η κατάληψη της εξουσίας είναι δουλειά της εξέγερσης’ ο πολιτικός σκοπός της θα γίνει σαφής μετά από την κατάληψη.
Θα ήταν μια καταστροφή, ή μια καθαρή τυπικότητα, να περιμένουμε τη διστακτική ψηφοφορία της 25ης Οκτωβρίου. Ο λαός έχει το δικαίωμα και είναι δεσμευμένος με το καθήκον να αποφασίσει τέτοιες ερωτήσεις όχι από μια ψηφοφορία, αλλά από την δύναμη’ στις κρίσιμες στιγμές της επανάστασης, ο λαός έχει το δικαίωμα και είναι δεσμευμένος με το καθήκον να δώσει τις κατευθύνσεις στους αντιπροσώπους του, ακόμη και στους καλύτερους αντιπροσώπους του, και να μην τους περιμένει.
Αυτό αποδεικνύεται από την ιστορία όλων των επαναστάσεων’ και θα ήταν ένα άπειρο έγκλημα εκ μέρους των επαναστατών αυτών να αφήσουν την ευκαιρία να χαθεί, ξέροντας ότι η σωτηρία της επανάστασης, η προσφορά της ειρήνης, η σωτηρία του Πέτρογκραντ,η σωτηρία από την πείνα, η μεταφορά της γης στους αγρότες εξαρτάται από αυτούς.
Η κυβέρνηση είναι ετοιμόρροπη. Πρέπει να δοθεί το τελειωτικό χτύπημα με οποιοδήποτε κόστος.
Tο να καθυστερήσουμε την ενέργεια αυτή είναι μοιραίο.ΠΟΣΟ ΜΑ ΠΟΣΟ ΕΠΙΚΑΙΡΟ

Η ΚΑΤΑΡΡΙΨΗ ΤΟΥ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΑΝΑΧΩΜΑΤΟΣ

  (ΚΑΙ Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗΣ ΩΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ)

Υπο αλλες συνθηκες, με τοσες πολιτικες εξελιξεις, θα ανεβαζα αναρτηση καθημερινως, για να τις σχολιασω. Ομως αυτες οι μερες δεν ειναι ουτε για φλυαρια, ουτε για ειδησεογραφικη εξαψη.
Η τηλεοραση ειναι ανοιχτη οσο ειμαι σπιτι, αλλα αυτες τις μερες, περισσοτερο απο ποτε,
οι ομιλουσες κεφαλες των χουντοκαναλων, μιλανε ακαταπαυστα διχως πραγματι να μιλανε.
Περισσοτερο απο ποτε, μοιαζουν με μαριονετες,
παρακολουθωντας τον Χασαποπουλο στο Μεγκα να ξεροσταλιαζει ον καμερα για καμια εβδομηνταρια ωρες σερι, ειχα την αισθηση οτι αν γυριζε τη πλατη, θα βλεπαμε τον λεβιε με τον οποιον καποιοι τον κουρδιζουν, σαν ενα -καθολου γλυκο-αρκουδακι της διαφημισης της Ντουρασελ.

Αυτες τις δυσκολες μερες, με διασκεδαζουν πικρα οι ψηφοφοροι του Σαμαρα αλλα και οσοι πιστεψαν οτι "θα εχει το σθενος να ανθεξει στις αφορητες πιεσεις των Μερκοζι".

Ζητω η λαικη-πατριωτικη Δεξια, κατω οι δωσιλογοι του Πασοκ και ο αμερικανοθρεμμενος.
Ωπ, για στασου, τι εγινε, συγκυβερνηση; Ωπ, τι εχουμε, ψηφιση της δανειακης Συμβασης αλλα οχι του Μνημονιου (Τετοιες λαοπλανοπαπαριες μονο ο Ανδρεας τολμουσε να ξεστομιζει)
Βαστα Αντωνη στις πιεσεις, ζητω η Ελλαδα, ζητω η Θρησκεια, ζητω η Νεα Δημοκρατια!
Με διασκεδαζουν και οσοι Μη-Νεοδημοκρατες ειχαν εναποθεσει ελπιδες στον Σαμαρα,
εγω το καταλαβαινω οτι πανω στην απελπισια σου, μπορει να εχεις παραισθησεις,
η να νομιζεις οτι ο Θεος στις εστειλε τις δυσκολιες για να σε δοκιμασει,
ομως, η αφελεια και η αρνηση (σαν πρωτο σταδιο της νευρωσης) ειναι πολυτελειες που απαγορευονται αυτη τη στιγμη.

Αν ομως αυτοι με διασκεδαζουν, μια διασκεδαση διχως διασκεδαση, μια διασκεδαση επωδυνη και μαυρη,
υπαρχουν και καποιοι που με εκνευριζουν. Κι αυτη ειναι η ευρωλαγνα Αριστερα.
Για να κρατησω ανοιχτους τους διαυλους μου επικοινωνιας με τους συριζαιους που τυχον με διαβαζουν,
-οι υπολοιποι προθυμοι γλειφτες και κολαουζοι, δε με αφορουν-
θα κρατησω το στομα μου κλειστο, αλλωστε το κομμα αυτο παραμενει για μενα ελπιδα για τον τοπο, πλην του ΚΚΕ το οποιο στηριζω.
Αλλα ρε παιδια, αφηστε τις πιρουετες και τα αεροπλανικα. Πειτε ξεκαθαρα ΟΧΙ στην Ευρωζωνη
και στους υπολοιπους θεσμικους μηχανισμους της ναζιστικης Ευρωπης.
ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ.


Οσον αφορα το ΚΚΕ, νομιζω οτι ειναι οι Κασσανδρες του πολιτικου μας συστηματος.
Η Κασσανδρα προφητευε με εκπληκτικη ακριβεια τα μελλουμενα, ομως την εσπαγε σε ολους και κανεις δεν ηθελε να την ακουσει.
Πανηγυριζα πριν λιγους μηνες για τη πτωση του Κανταφι και λοιπων ακραιων καθεστωτων,
φωναζαν οι κομμουνιστες οτι ολα αυτα δεν ειναι παρα υπουλες κινησεις της Δυσης (στη γεωπολιτικη-γεωστρατηγικη σκακιερα), που εβαλε στο ματι τα πετρελαια τους.
Τοσους μηνες μετα, καμια αλλαγη προς το δημοκρατικοτερο. Και οι χωρες βρισκονται υπο τον ελεχγο των Δυτικων.

Φωναζα οτι πρεπει οπωσδηποτε να πεσει ο Γαπ, ως πρωτο βημα προς την ανατροπη του Καθεστωτος.
Φωναζαν και οι κομμουνιστες οτι δε παιζει κανενα ρολο αν πεσει ο Γαπ, οσο τα καπιταλες κανουν κουμαντο.
Απλα, εδω, προς υπερασπιση μου, να πω οτι τελικα, ολα αυτα που συμβαινουν, μολονοτι εχουν παγωσει τις λεξεις στο μυαλο μου με αποτελεσμα ετουτη η αναρτηση να ειναι ανευρη, μπερδεμενη κι ασαφης,
ολα αυτα λοιπον ειναι προς τη σωστη κατευθυνση. Εννοω οτι μπορουμε να αξιοποιησουμε τα διδαγματα αυτων των ημερων και να γινουμε σοφοτεροι, αν σοφια ειναι ριζοσπαστικοποιηση.

Ο Σαμαρας, ως γνησιος αστος πολιτικος με καποια στοιχειωδη νοημοσυνη, γνωριζε καλα οτι η Συγκυβερνηση αποτελει το τελευταιο αστικο αναχωμα και για αυτο πρεπει να εφαρμοζεται μονο
ως λυση εσχατης αναγκης για να διασωθει η αστικη κοινοβουλευτικη δικτατορια.
Κι αυτο γιατι, υστερα απο τη Συγκυβερνηση των αδερφων κομματων εξουσιας,
υστερα απο το "ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ" που αναποφευκτα φερνει,
αφαιρει απο την εκαστοτε Αξιωματικη Αντιπολιτευση τον μαγικο μανδυα των παραπλανητικων τεχνασματων, τη γοητεια της "Αλλαγης" και τη συντηρηση της ελπιδας στον Καπιταλισμο.
Αφαιρει τις ψευτιες που τα αστικα κομματα εξουσιας πετανε σα φωτοβολιδες, οταν ειναι στην Αξιωματικη Αντιπολιτευση.
Με τη Συγκυβερνηση, ειναι ξεκαθαρο κι ευδιακριτο, οτι ο Βασιλιας (Αστικη Δημοκρατια)
ειναι γυμνος.
(Και η ριζοσπαστικοποιηση ειναι πιο εφικτη απο ποτε)
Για αυτο και την αποφευγουν, οπως ο διαολος το λιβανι, για αυτο και τη ξορκιζε ο Σαμαρας.

Ομως, τις ξενες πολιτικες πορνες Μερκοζι των καπιταλιστων, πια δε τις ενδιεφερε να αποκρυφτει οτι ο Βασιλιας ειναι γυμνος εν Ελλαδι. Κι αυτο γιατι διακυβευονταν κομβικα συμφεροντα για ολοκληρη τη Καπιταλιστικη Δυση, χεστηκαν για τη διατηρηση της ψευδαισθησης στη Ψωροκωσταινα.
Ετσι, επιβληθηκαν με ωμο νταβατζιλικι..διοτι, για συμφεροντολογικους
-κι οχι πατριωτικους φυσικα-λογους, ΟΝΤΩΣ ο Σαμαρας δεν ηθελε τη Συγκυβερνηση.

(Να πω οτι διαισθανομαι κι ενα αδειασμα των Αμερικανων στα Ελληνικα κομματα εξουσιας,
ο,τι ειχαμε να προσφερουμε, το προσφεραμε,
πια μας αφησαν στον θανατηφορο εναγκαλιασμο των Γερμανων,
αλλωστε, πηρε σειρα η Ιταλια με το επιτοκιο δανεισμου στο 6,5%,
δε μας χρειαζονται πια ως δουρειο ιππο της αποσταθεροποιησης του Ευρω.
Φανταζομαι οτι τα "Ελληνικα" κομματα εξουσιας, νιωθουν απροστατευτα διχως τη προστατευτικη αγκαλια της Μητερας Αστεροεσσας,
αλλα τι να κανουμε, θα πρεπει να τα βγαλουν περα, μοναχουλια τους...Αλλωστε, χαρτζιλικι στους εντολοδοχους δε προκειται να λειψει..Ολο και νεες Ζιμενς θα φανουν στον οριζοντα)

Και τωρα τι κανουμε;
Να πω πρωτα τι ΔΕΝ κανουμε.
Παυουμε να χαιρομαστε με τη καθε παπαρια τυπου OCCUPY WALL STREET.
Eβλεπα καποιους τυπους αυτης της κινησης να εχουν "περικυκλωσει" τις Καννες, που συνεδριαζε το G20..Καποιος ειχε αραξει σε ενα αρμα σα DRAG QUEEN, και μοιραζε ψευτικα δολλαρια στο κοινο.
Καποιον συμβολισμο ειχε αυτη η κινηση, ομως η αυταρεσκεια και η φανερη ευχαριστηση του αραχτου,
η ακλονητη πεποιθηση οτι αυτο το τσιρκο ειναι γροθια στο στομαχι της πλουτοκρατιας,
η χαρα του μικροαστου που διασκεδαζει αφανταστα νομιζοντας οτι εξεγειρεται,
ολα αυτα μου εφεραν ενα κομπο στο στομαχι.
Κομπος που δυναμωσε, οταν ειδα μια αλλη ξεμυαλισμενη να λεει στην καμερα
"ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΝΑ ΦΟΡΟΛΟΓΗΘΟΥΝ ΣΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΣΤΟ 0,01%"
Αλλο συνθημα: ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ!

Ολες αυτες οι μπουρδες, τις οποιες τις βλεπουν οι τοκογλυφοι και ξεκαρδιζονται στα γελια,

ολες αυτες οι αρχιδιες που δεν αμφισβητουν το συστημα και την κατοχη των μεσων παραγωγης
αλλα απλα προσβλεπουν σε μια "δικαιη ανακατανομη του πλουτου"
-ΠΑΠΑΡΙΑ ΜΑΝΤΟΛΕΣ ΔΗΛΑΔΗ, ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΛΑΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΖΗΤΑΝ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ-

ολος αυτος ο καρναβαλος, στο τελος θα αναγκασει τα λαικα στρωματα να ριζοσπαστικοποιηθουν απο την αναποδη,
(καθε φτωχο που δεν εχει να φαει),
ειτε να αρχισει να σκοτωνει τους λιγοτερο φτωχους απο αυτον, ειτε να παραδοθει στην αγκαλια καποιου φασιστα, ο οποιος, πρεσβευοντας την ωμη δυναμη κι ενα εθνικιστικο οραμα, θα συνασπισει γυρω του, ολους αυτους που πεθαινουν απο τη φτωχεια και δεν εχουν χρονο και διαθεση να ντυνονται καρναβαλοι και να παρακαλανε τους τραπεζιτες να μοιρασουν το 0,01% του πλουτου.

Αν ειναι να ξαναπαμε στο Συνταγμα και να ακουμε τον Βασιλη Παπακωνσταντινου να τραγουδαει "ΕΛΛΑΣ, ΕΛΛΑΣ, ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΜΕ ΕΜΑΣ", σοβαρα, χιλιες φορες καλυτερα να σκυψουμε το κεφαλι και να ελπιζουμε οτι ο διπλανος μας θα πεθανει ενω εμεις θα τη γλυτωσουμε,
πολυ πιο τιμια, ηθικη κι αγνη σταση ειναι αυτη.

Οποτε; Τι κανουμε;
Μονο μια λεξη ερχεται στο μυαλο μου.

Κομμουνισμος.

Για εσενα που δε σου αρεσει αυτη η λεξη, οκ, παρε επομενο πρωθυπουργο το καθε ανδρεικελο-τραπεζιτη, που καταλυει ακομα και το αστικο Συνταγμα σου, και περιμενε να μη μπεις στη κρεατομηχανη, γιατι τωρα αλεθεται ο διπλανος σου
(Μη μασας, εσυ θα τη γλυτωσεις)

Read more: http://celinathens.blogspot.com/2011/11/blog-post_07.html#ixzz1d5RN3LBd

Λοιπόν, άκου μαλάκα…

ΛΟΙΠΟΝ, ΑΚΟΥ ΜΑΛΑΚΑ…

Από την ημέρα που ανέβασα αυτό το πράγμα για να γράφω δεν έχω δει ούτε μια φορά τα στατιστικά του. Δεν έχω ιδέα ούτε καν πώς τα βρίσκουν και τα διαβάζουν. Το έχω ξαναγράψει στο πρώτο κείμενο που ανέβασα εδώ, έγραφα σε ένα έντυπο, αλλά την ημέρα που μου είπαν να κόψω την κριτική στο καθεστώς και-αν-μπορώ-να-γράφω-καμιά-καλή-κουβέντα, σηκώθηκα κι έφυγα. Έχασα λεφτά, αλλά τον κώλο της συνείδησής μου τον κράτησα. Γι’ αυτό κι έχω βαρεθεί τα λαμόγια και μπορώ να τα βρίζω όπως γουστάρω. Γι’ αυτό, ούτε ζητάω ούτε παραχωρώ άλλοθι.
Νομίζω ότι αυτά που γράφω τα διαβάζουν λίγοι και καλοί. Αυτό το έχω καταλάβει κι από τα μέιλ που παίρνω. Επειδή, όμως, οι ρουφιανάκοι δε λείπουν και κάποιοι ηδονίζονται με τα μπινελίκια, επίτρεψέ μου σήμερα φίλε να γράψω κάτι για τον αναγνώστη του Πάσχου, του Μπάμπη και του κάθε άρρωστου νεοσιχάματος που κάνει παιχνίδι βρώμικο στο twitter και στο facebook και μπορεί να περνάει κι από δω να «δει τι παίζει».
 
Λοιπόν, άκου μαλάκα…
Ετοιμάζεστε να ξαναπαίξετε το ίδιο παιχνίδι εκβιασμού για να μας πάρετε κι άλλο το κεφάλι με νέα μέτρα. Θα μας πείτε πάλι τα γνωστά ότι δε θα υπάρχουν χρήματα να πληρωθούν μισθοί δημοσίου και συντάξεις. Θα ξαναπείτε ότι τα λεφτά τα τρώνε οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Ξέρω ότι θα βρείτε ευήκοα ώτα ηλιθίων που θ’ αρχίζουν να καταριούνται τους δημόσιους υπαλλήλους και τους συνταξιούχους.

Λοιπόν, άκου μαλάκα…
Αν το πρόβλημα ήταν οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων και οι συντάξεις, θα μπορούσατε να μην τους πληρώνατε για έναν ή και δύο μήνες και να τελείωνε το θέμα.
Παράλληλα θα διατάσσατε τις τράπεζες να μη ζητήσουν δόσεις δανείων από αυτούς που δε θα πληρωθούν. Οι τράπεζες έχουν πληρωθεί ήδη για κάθε δάνειο που έδωσαν, πρώτον από τους ληστρικούς τόκους και δεύτερον από τα 110 δισεκατομμύρια ευρώ που τους έδωσαν οι κυβερνήσεις τα τελευταία 3 χρόνια.
Επίσης, η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, Εταιρείες Ύδρευσης και κάθε ιδιωτική εταιρεία που παρέχει αγαθά (π.χ. τηλεπικοινωνίες) χρησιμοποιώντας δημόσια περιουσία, δε θα ζητούσαν πληρωμή λογαριασμών όσων δε θα πληρωθούν.
Τέλος, θα έμπαιναν σε εφαρμογή όλα τα γαμωσχέδια κρίσεων και καταστροφών που υπάρχουν στα συρτάρια σας και θα έπρεπε να είχατε μαζέψει ένα σκασμό λεφτά για την υλοποίησή τους, καθώς κάθε χρόνο εντάσσονται στον προϋπολογισμό και παίρνετε φόρους γι’ αυτά. Από αυτά τα γαμωσχέδια θα κάλυπταν τις ανάγκες τους όσοι δε θα πληρωνόταν.
Αυτό σημαίνει κοινωνία και Κράτος. Για να οργανώνει και να βρίσκει λύσεις. Όμως αν γινόταν αυτό, θα μάθαιναν όλοι ότι το πρόβλημα δεν είναι οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων και οι συντάξεις. Και τότε θα σας γαμιόταν το άλλοθι.
 
Λοιπόν, άκου μαλάκα…
Ξέρουμε και οι δύο ότι το πρόβλημα του καθεστώτος είναι οι τράπεζες. Αν δεν πάρουμε τη δόση του δανείου δε θα μπορέσουμε να τη δώσουμε ολόκληρη για να ξεπληρώσουμε τους τόκους από τα δάνεια που πήρατε σα χώρα και τα ντερλικώσατε πολιτικοί και επιχειρηματίες.
Ξέρουμε ότι αν δεν πληρώσετε τις δόσεις στους διεθνείς τοκογλύφους που σας τάιζαν τόσα χρόνια, αυτοί δε θα δανείσουν τις ελληνικές τράπεζες και τότε το τραπεζικό σύστημα θα καταρρεύσει και τη ζημιά θα την πάθουν οι υποστηρικτές και χορηγοί του καθεστώτος, οι τραπεζίτες.
 
Λοιπόν, άκου μαλάκα…
Ξέρουμε ότι μας έχετε βάλει σε αυτό το λούκι για να σωθούν οι ελληνικές τράπεζες και ίσως παραπέρα κάποιες ευρωπαϊκές. Οπότε είναι μεγάλη κουτσαβακιά να το χρεώνετε στους εργαζόμενους. Λέτε για τους δημόσιους υπαλλήλους. Υπάρχει τρόπος να κάνετε το δημόσιο υγιές και παραγωγικό. Αλλά δε θέλετε. Θέλετε να μένει εκτεθειμένο στις κατάρες των πολιτών ώστε να μπορείτε να το ξεπουλήσετε σε εταιρείες των Μπομπολαίων, των Ψυχάρηδων και των Κοκκαλαίων. Γι’ αυτό μιλάτε για ιδιωτικές εφορίες και για ιδιωτικές εταιρείες που θα αξιολογήσουν τους υπαλλήλους του δημοσίου. Διαβάζω αρκετούς που βρίζουν τη «φακλάνα που δουλεύει στην τάδε δημόσια υπηρεσία και με ταλαιπωρεί». Και δεν καταλαβαίνει ο στόκος ότι αν ιδιωτικοποιηθεί η τάδε υπηρεσία, πάλι μια «φακλάνα» θα κάθεται εκεί, μόνο που θα πληρώνεται 500 ευρώ, αντί για 1.200. Χάρηκες ηλίθιε, ε; Αυτό θες, μια κούφια εκδίκηση επειδή δε μπήκες εσύ στο Δημόσιο αν και το πάλεψες. Ανθρώπινο το βρίσκω. Άκου και το υπόλοιπο, όμως. Αυτή η «φακλάνα» θα σου λέει ότι πρέπει πλέον να πληρώνεις 10 ευρώ για κάθε σου συναλλαγή με την υπηρεσία, σε κάθε υπηρεσία, για κάθε υπηρεσία. Ξέχασες τι έπαθες ηλίθιε με τις ιδιωτικοποιήσεις των τραπεζών. Γι’ αυτό θα μείνεις πάντα ηλίθιος, επειδή ξεχνάς.
 
Λοιπόν, άκου μαλάκα…
Μας λένε συνέχεια οι δικοί σου ότι την Ελλάδα την κατέστρεψε ο καφετζής που πουλάει 10 καφέδες την ημέρα στη γειτονιά και δεν κόβει απόδειξη ή ο τάδε μαγαζάτορας που κλέβει ΦΠΑ. Βρες μου ένα λόγο να μην το κάνει. Βρες μου κάτι που η Πολιτεία επέστρεψε στον μεροκαματιάρη από τους φόρους που του παίρνει χρόνια ολόκληρα. Πες μου έναν πολιτικό που ξεψαχνίστηκε όχι για το έσχες, αλλά για το πόθεν. Πες μου έναν μεγαλοφοροφυγά που μπήκε φυλακή. Πες μου βρε μαλάκα, γιατί από τη στιγμή που το Κράτος θεωρεί κλέφτη τον μικροεπιχειρηματία και δίνει τρόπο νομιμοποίησης στο μεγαλοφοροφυγά μέσω των περαιώσεων, να μην κρύψει κάτι κι ο μικρός; Έτσι τον έμαθες κι έτσι τον υποχρέωσες να κάνει για να επιβιώσει εκείνος και να δημιουργήσεις συνενόχους εσύ.

Λοιπόν, άκου μαλάκα…
Κυνηγάνε τ’ αφεντικά σου τον εργάτη που δέχεται να δουλέψει δίχως ένσημο για να μη χάσει τη δουλειά του, αλλά ποτέ δεν τιμωρήθηκε κάποιος μεγάλος για το θάνατο ναυτεργάτη στα ναυπηγεία. Κατηγορεί το καθεστώς σου τον ιδιωτικό υπάλληλο επειδή ζητά να ζήσει αξιοπρεπώς κι όποτε τολμά να διαμαρτυρηθεί τον βαφτίζει «μέλος συντεχνίας». Τελευταία, το καθεστώς σου υποσχέθηκε την ποινή του ενός εργαζόμενου σε κάθε οικογένεια. Ούτε αυτό δε θα το καταφέρετε. Χιλιάδες οικογένειες θα βρεθούν δίχως καν έναν εργαζόμενο. Κι αυτό, επειδή πρέπει να σώσετε τις τράπεζες. Κι αυτή η σωτηρία απαιτεί αίμα. Δικό μας. Απαιτεί ύφεση. Απαιτεί απολύσεις και γκρέμισμα του κοινωνικού κράτους. Βρήκατε και τα κάνετε. Να παρακαλάτε μόνο μην έρθουν κάποτε τούμπα τα πράγματα. Τότε θα παρακαλάτε να σωθείτε αλλά μόνο ένα θα σου πω εκείνη τη στιγμή:

Λοιπόν, άκου μαλάκα… οι χάρες τελειώσανε. Άμε στο διάολο. 

kartesios

 

Ο ένας στους τρεις ευρωπαίους έχει ψυχολογικά προβλήματα.

μια εποχή στην κόλαση

άλλο η πτώση της Βαστίλης, άλλο η πτώση της Ρώμης

Ο ένας στους τρεις ευρωπαίους έχει ψυχολογικά προβλήματα. Αυτό λένε οι στατιστικές και οι δειγματοληψίες. Θα μπορούσαν να έχουν παραγγελθεί από τις φαρμακοβιομηχανίες. Αλλά η εμπειρική παρατήρηση στα μέρη μας δείχνει χειρότερα. Είναι ζήτημα αν ο ένας στους τρεις στέκεται ακόμα καλά στο μυαλό του.
Η μυθολογία των “ψυχολογικών παθήσεων” τις θέλει σαν εξαιρέσεις, και με ατομική (κληρονομική ή βιολογική...) αιτία. Αλλά οι παράνοιες, οι καταθλίψεις, οι μανίες, οι μανιοκαταθλίψεις, οι πανικοί, είναι κοινωνική παραγωγή. Και υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορούν να γενικευτούν.
Οι μεγαλοϊδεατισμοί, τα σύνδρομα μεγαλείου, οι ματαιοδοξίες, είναι κοινωνική παραγωγή επίσης. Ποιός αμφιβάλει πως έτσι είναι όταν αυτά τα “θετικά” και “χαρούμενα” συμπτώματα εκδηλώνονται μαζικά στα γήπεδα και στις παρέες, στις οικογένειες και στις δουλειές; Μπορεί να σημειώσει κανείς δεκάδες επιμέρους καθημερινές συμπεριφορές που κάποιος (όχι “υγιής”, αλλά ξένος με τα ήθη του αναπτυγμένου καπιταλισμού) θα τις θεωρούσε απεχθείς. Από την ακατάσχετη φλυαρία μέχρι την αυτοεπίδειξη· απ’ τις μανίες περί τα κινητά μέχρι την τυφλή σκληρότητα στις καθημερινές σχέσεις. Όμως όταν αυτά είναι συσκευασμένα με κάποιο αναγνωρισμένο hype, όλα πηγαίνουν καλά.

Τίποτα δεν πήγαινε καλά στον κυρίως όγκο αυτής εδώ της κοινωνίας εδώ και χρόνια. Ένα στήριγμα-κλειδί, για να μοιάζει η γενική και ατομική ανισορροπία σαν το αντίθετό της, ήταν οι προσδοκίες. Η προσδοκία είναι ευαίσθητο πράγμα. Μπορεί εύκολα να σε παρασύρει και να σε γκρεμοτσακίσει. Οι συλλογικές και ατομικές προσδοκίες (όλες συνδεδεμένες με “μεγαλεία”, “αναγνώριση”, “κύρος”, “πλούτο”, “σεξ”, “ταυτότητα” - και απεριόριστο εγωκεντρισμό) δρούσαν σαν η μελλοντική εκλήρωση, που δίνει μόνιμα ευχάριστες προκαταβολές στο παρόν. Ένα είδος τόκου. Άτομα, παρέες και ευρύτερα σύνολα πέρασαν στην επικράτεια της παράνοιας απ’ την πιο χαρούμενη πόρτα της: τις φενακισμένες ελπίδες.
Όταν οι προσδοκίες τσαλακωθούν, χάνεται το έδαφος κάτω απ’ τα πόδια. Και η παράνοια εκδηλώνεται με το άλλο της πρόσωπο. Η πραγματικότητα (που πάντα ήταν γαλβανισμένη απ’ τις προσδοκίες) μπερδεύεται όλο και πιο παθιασμένα με τις ψευδαισθήσεις. Οι μανίες και οι καταθλίψεις κατασκευάζουν οι ίδιες γεγονότα - η λέξη “ψεύτικα” δεν αρκεί για να καταλάβει κανείς το βάθος της κατασκευής. Οι εικασίες γίνονται ατράνταχτες αποδείξεις, μόνο για να τις διαδεχτούν καινούργιες εικασίες. Ο φόβος γίνεται η ανομολόγητη διέπουσα αρχή της σκέψης, των αισθήσεων, των συμπεριφορών. Οι παραισθήσεις γίνονται αλήθεια.
Το χειρότερο είναι πως αυτά, ενώ έχουν ατομικά, προσωπικά μερίδια, δεν είναι καθόλου υποχρεωτικό να συμβαίνουν κατά μόνας. Αντίθετα, ορισμένα είδη ρηχής, συμβατικής, παρακμιακής κοινωνικότητας (στα όρια της συνενοχής ή και πέρα απ’ αυτήν) δουλεύουν θαυμάσια σαν πολλαπλασιαστές. Η παράνοια του ενός ταΐζει την παράνοια του άλλου. Η μανία του ενός θρέφει την κατάθλιψη του άλλου. Η διανοητική κατάρρευση του ενός γίνεται έμπνευση για την διανοητική κατάρρευση του άλλου. Δεν πρόκειται για “ιό” που μεταδίδεται! Πρόκειται, αντίθετα, για ένα είδος αισθητικής δηλητηρίασης (όπου στη λέξη “αισθητική”, στο όνομα του καλού γούστου, περιλαμβάνονται ταυτόχρονα η ηθική, τα συναισθήματα και οι σκέψεις) που προετοιμάζεται σταθερά, μεθοδικά, υπόγεια. Η συναισθηματική καθίζηση δεν προειδοποιεί για την έλευσή της. Η διανοητική διάλυση δεν λέει φυλάξου, έρχομαι. Συνήθως η προετοιμασία γίνεται πανηγυρικά. Εορταστικά. Όταν “όλα πηγαίνουν καλά”. Ή σχεδόν...

Ο κύριος όγκος αυτής της κοινωνίας, έτσι όπως πορεύεται (ή δεν πορεύεται) ισορροπεί επικίνδυνα στο χείλος ενός μεγάλου πανικού. Όποιος κινδύνεψε να πνιγεί στη θάλασσα και κατάφερε να σωθεί· όποιος κινδύνεψε να καεί σε μια τεράστια υπαίθρια πυρκαγιά και βγήκε ζωντανός απ’ αυτήν· όποιος κατρακύλησε στα μέσα του βάθη και κατάφερε να ξανασηκωθεί όρθιος· όποιος έσωσε τον φίλο του απ’ το σαλτάρισμα, ξέρει. Ξέρει τι είναι το απόλυτα απαραίτητο σε τέτοιες περιστάσεις. Αλλά αυτά είναι εξαιρετικά μειοψηφικά βιώματα μέσα στις κοινωνίες· και η γνώση που γεννούν περιθωριακή.
Σ’ αυτή την έρημο όπου οι κίνδυνοι δεν έχουν ακόμα αποκαλυφθεί, το σώσε την διανοητική και ηθική σου ακεραιότητα με κάθε κόστος δεν είναι συμβουλή. Είναι καθήκον διαρκούς προετοιμασίας και ετοιμότητας.
Ειδάλλως; Παραμονεύει η κατάντια.

σχολη του...Σικαγου

Η Σχολή του Σικάγου είναι μια οικονομική Πανεπιστημιακή σχολή, ενσωματωμένη στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου των ΗΠΑ. Η σχολή αυτή ιδρύθηκε από τον διεθνούς φήμης καθηγητή οικονομικών και κάτοχο βραβείου Νόμπελ οικονομίας Μίλτον Φρίντμαν, ο οποίος απεβίωσε το 2006 σε ηλικία 94 ετών.

Ο Μίλτον Φρίντμαν ήταν ο μεγάλος γκουρού του ιδεολογικού κινήματος υπέρ του αχαλίνωτου Καπιταλισμού, του Καπιταλισμού της καταστροφής, όπως τον ονόμασαν οι λαοί του πλανήτη.
Ήταν ο δημιουργός οικονομικών μεθόδων του νεοφιλελευθερισμού, και ο άνθρωπος που θαύμαζε η κυρία Θάτσερ, και οι Πρόεδροι Reagan & Μπούς. Ο δημιουργός της «περίφημης» Σχολής του Σικάγου, ήταν και δημιουργός των δεξιών «δεξαμενών σκέψης» (Think Tanks), αυτές που συμβούλευαν και συμβουλεύουν όλους τους Προέδρους των ΗΠΑ, και καταστρέφουν τις ΗΠΑ και την ανθρωπότητα με τις ακραίες επεκτατικές ιμπεριαλιστικές Σιωνιστικές συμβουλές τους.

Οτιδήποτε προοδευτικό και Πατριωτικό για τον Μίλτον Φρίντμαν «βρομούσε Σοσιαλισμό και Κομμουνισμό», άσχετα αν στη μετά Φρίντμαν εποχή, ο Σοσιαλισμός έγινε παιχνιδάκι και πιόνι στα χέρια της Παγκόσμιας Σιωνιστικής Διακυβέρνησης, (βλέπε Ελλάδα του ΠΑΣΟΚ), σε βαθμό τέτοιο που σήμερα μπορούμε να λέμε,


«Τι Καπιταλισμός και Σιωνισμός, και τι Σοσιαλισμός».

Ο λαός λέει, «στο ίδιο καζάνι βράζουν».

Οι οικονομικές θεωρίες της Σχολής του Σικάγου, είναι αυτές όπως ακριβώς σήμερα εφαρμόζονται στην Ελλάδα.

Τα στελέχη της τρόϊκα και τα αφεντικά τους, είναι μαθητές και οπαδοί των θεωριών της Σχολής του Σικάγου.

Κατά τον Μίλτον Φρίντμαν, μόνο οι Ένοπλες Δυνάμεις, και τα σώματα ασφαλείας, πρέπει να είναι κρατικά, όλα τα άλλα δηλαδή παιδεία, υγεία, ΔΕΚΟ, ορυκτός πλούτος, κ.λ.π. πρέπει να είναι στην ιδιωτική πρωτοβουλία, δηλαδή το κράτος να μην έχει περιουσία, και όλα τα κέρδη να είναι στα χέρια ιδιωτών της παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Τη δωρεάν παιδεία και υγεία, τη θεωρεί μια άδικη παρέμβαση στην αγορά. Δηλαδή όποιος δεν έχει χρήμα να θεραπευθεί, πρέπει να πεθάνει, όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ.

Οι οικονομικές αυτές θεωρίες της Σχολής του Σικάγου, όπως εφαρμόστηκαν σε πολλές χώρες,(Χιλή, Αργεντινή, Βραζιλία) κατέληξαν στην οικονομική καταστροφή των χωρών αυτών, με αποτέλεσμα σήμερα να χαρακτηρίζουμε τις θεωρίες αυτές ως «Καπιταλισμό της καταστροφής».

Να δείτε ότι τα μέτρα αυτά της Σχολής του Σικάγου, θα έχουν καταστροφικά αποτελέσματα για τη χώρα μας, αφού δεν προβλέπουν ανάπτυξη, είναι μέτρα μόνο εισπρακτικά, είναι μέτρα καταλήστευσης της περιουσίας του Ελληνικού λαού, υπό των διεθνών αρπακτικών.

Γι αυτό τα μέτρα αυτά χαρακτηρίζονται ως «Καπιταλισμός της καταστροφής», αφού τα έσοδα του κράτους, πάνε όλα στην αποπληρωμή τοκοχρεολυσίων δανείων τραπεζών, της παγκόσμιας διακυβέρνησης, και ο πλούτος του κράτους στα χέρια των αρπακτικών.

Τα μέτρα αυτά της Σχολής του Σικάγου, εφαρμόστηκαν από τις Χούντες της Λατινικής Αμερικής, με αποτέλεσμα οι χώρες αυτές να χρεοκοπήσουν, με μόνο αγαθό αποτέλεσμα για τους λαούς, τη πτώση των Στρατιωτικών Δικτατοριών, που ήταν δημιούργημα των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, και της παγκόσμιας Δικτατορίας.

Σήμερα όταν θέλουμε να ειρωνευθούμε τα οικονομικά μέτρα των κυβερνήσεων, λέμε αυτά είναι μέτρα της Σχολής του Σικάγου, και τους πολιτικούς που τα εισηγούνται, μαθητές της Σχολής του Σικάγου.

Ο ιδρυτής της Σχολής του Σικάγου, Μίλτον Φρίντμαν, εξυμνήθηκε ως ο οικονομολόγος που άσκησε τη μεγαλύτερη επιρροή στο δεύτερο ήμισυ του 20ου αιώνα, στους μαθητές του οποίου συγκαταλέγονται αρκετοί πρόεδροι των ΗΠΑ, πρωθυπουργοί της Αγγλίας, Ρώσοι Καπιταλιστές, Δικτάτορες σε χώρες του τρίτου κόσμου, υπουργοί οικονομικών, αξιωματούχοι του ΔΝΤ, και οι τραπεζίτες των ΗΠΑ, Allan Greenspan, Ben Bernanke, δηλαδή όλος ο καλός ο κόσμος της Ν.Τ.Π.

Οι οικονομικές θεωρίες του Φρίντμαν συνιστούν το πυρήνα της τακτικής του σημερινού σκληρού καπιταλισμού της καταστροφής.

Θα ερωτήσετε , τότε γιατί τις εφαρμόζουν στους λαούς; Διότι συμφέρουν στο μεγάλο κεφάλαιο της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης.

Ο καθηγητής της Σχολής του Σικάγου Μίλτον Φρίντμαν διδάσκει λέγων, όταν ξεσπάει μια κρίση, είναι ζήτημα καθοριστικής σημασίας η ακαριαία δράση, πριν η σοκαρισμένη κοινωνία διολισθήσει και πάλιν στη προηγούμενη κατάσταση.

Δηλαδή τρέξτε να πιάσουμε στον ύπνο το λαό. Αυτό ακριβώς κάνει η τρόϊκα και η κυβέρνηση σήμερα εδώ.

Ο Φρίντμαν υπήρξε οικονομικός σύμβουλος στη δεκαετία του 1970 του Χιλιανού δικτάτορα Πινοτσέτ.

Ο Φρίντμαν συμβούλεψε το Πινοτσέτ να προχωρήσει σε ένα καταιγιστικό μετασχηματισμό της οικονομίας από Σοσιαλιστική (του μεγάλου πατριώτη προέδρου Αλλιέντε), σε Καπιταλιστική.

Ζήτησε ελεύθερο εμπόριο, ιδιωτικοποιήσεις όλων των ΔΕΚΟ, ιδιωτικοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας, άνοιγμα επαγγελμάτων, περιστολή κοινωνικών δαπανών, όχι δωρεάν παιδεία στο λαό, όχι δωρεάν κοινωνική πρόνοια και ασφάλιση, κ.λ.π.

Τελικά οι Χιλιάνοι είδαν ακόμη και τα δημόσια δημοτικά σχολεία τους, να αντικαθίστανται από ιδιωτικά. Ήταν η πιο ακραία και βίαιη καπιταλιστική μεταμόρφωση που επιχειρήθηκε ποτέ, και έγινε γνωστή ως «η επανάσταση της Σχολής του Σικάγου».

Έκαναν τη Χιλή πειραματόζωο, όπως σήμερα την Ελλάδα.

Πολλοί από τους οικονομολόγους του Πινοτσέτ είχαν υπάρξει μαθητές του Φρίντμαν στη Σχολή του Σικάγου.

Εφάρμοζαν το πιο σκληρό και απάνθρωπο καπιταλισμό, του ακραίου και άκρατου νεοφιλελελευθερισμού.

Αποτέλεσμα να καταστραφεί η οικονομία της Χιλής, η χώρα να βυθιστεί στη χρεοκοπία και φτώχεια, και όλος ο χαλκός της Χιλής έκανε φτερά για τις ΗΠΑ, και ο λαός της Χιλής βρέθηκε σε ψυχολογική οικονομική κατάσταση Σόκ και Δέους, με χιλιάδες αυτοκτονίες, όπως σήμερα εδώ. Τα ίδια πάνε να κάνουν και εδώ οι μαθητευόμενοι μάγοι της Σχολής του Σικάγου, αφού όλος ο κρατικός πλούτος της Ελλάδος έχει «πετάξει» στα θησαυροφυλάκια της παγκόσμιας Σιωνιστικής Διακυβέρνησης.

Αμφιβάλλουμε εάν ο χρυσός της Ελλάδος υπάρχει ακόμη στη Τράπεζα της Ελλάδος, ή έκανε φτερά για τις τράπεζες της Παγκοσμιοποίησης.

Για τον ορυκτό πλούτο, μη ρωτάτε… Το δημόσιο ταμείο είναι βαρέλι δίχως πάτο… Τα χρήματα του Ελληνικού λαού πηγαίνουν όλα στις ΜΚΟ, και σαν βοήθεια σε τριτοκοσμικές χώρες… και άλλες σπατάλες.

Τα ίδια έκαναν και στα Αμερικανοποιημένα πλέον Ιράκ και Αφγανιστάν.

Φαίνεται ότι η καταστροφή των δίδυμων πύργων στη Ν.Υ. έδωσε στις ΗΠΑ το πράσινο φώς από τη παγκόσμια διακυβέρνηση, να αρχίσουν να επιβάλλουν με στρατιωτική ισχύ, το δόγμα του Σόκ και Δέους στην οικονομία των αδυνάτων κρατών.

Τα ίδια έκαναν και στην Αργεντινή με τη στρατιωτική Χούντα στη δεκαετία του 1970 όπου επέβαλλαν οικονομικές πολιτικές της Σχολής του Σικάγου. Στη Λατινική Αμερική και στην Αφρική στη δεκαετία του 1980 ήταν η κρίση χρέους που υποχρέωσε τις χώρες να προβούν σε ιδιωτικοποιήσεις, ή να πεθάνουν, όπως απεκάλυψε ένας πρώην αξιωματούχος του ΔΝΤ. Αυτό ακριβώς κάνουν και τώρα εδώ στην Ελλάδα με το κόλπο της κρίσης χρέους. Αυτοί δημιούργησαν το χρέος.

Η Παγκόσμια Σιωνιστική οικονομική Δικτατορία, προκειμένου να αρπάξει τον Εθνικό πλούτο ενός κράτους, δημιουργεί «κρίση Χρέους» στο προγραμματισμένο για χρεοκοπία και διάλυση κράτος.

Οι τοπικές κυβερνήσεις ευρισκόμενες υπό καθεστώς «κρίσης χρέους», αποδέχονται τις «θεραπείες-Σόκ» όπως αυτές που ζητά σήμερα ή τρό’ι’κα εδώ, και σπεύδει να εφαρμόσει η κυβέρνηση του νεοφιλελεύθερου ΠΑΣΟΚ, με την υπόσχεση ότι αυτές οι θεωρίες-μέτρα-Σόκ, θα μας σώσουν από μεγαλύτερες καταστροφές.

Για τρείς δεκαετίες ο Μίλτον Φρίντμαν και οι μαθητές του, της Σχολής του Σικάγου, είχαν μεθοδικά εκμεταλλευτεί συγκλονιστικά γεγονότα, όπως εκείνα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 σε άλλες χώρες, όπως στη Χιλή του Πινοτσέτ, στην Αργεντινή, στο Ιράκ, Αφγανιστάν, κ.λ.π.

Προσπάθησαν και στη Ρωσία του Γιέλτσιν, αλλά τους βγήκε ο Πούτιν και έτσι σώθηκε η Ρωσία. Επί Γιέλτσιν είχαν βάλλει χέρι στα πετρέλαια και στο Φυσικό Αέριο της Ρωσίας.
Ο καλός πατριώτης κυβερνήτης Πούτιν τους πέταξε έξω.

Αυτό που συνέβη την 11η Σεπτ. 2001 στη Ν.Υ. ήταν μια ιδεολογία που επωάστηκε στα Αμερικανικά πανεπιστήμια και ισχυροποιήθηκε σε ιδρύματα της Ουάσινγκτον. Εν συνεχεία βρήκαν εκτελεστικά όργανα, και το υλοποίησαν, για να βγάλουν την Αμερική σε πολέμους.
Οι οικονομικές θεωρίες της Σχολής του Σικάγου, βασίζονται στο «Πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» για να έχουν πλήρη εφαρμογή.

Η κυβέρνηση Μπούς εκμεταλλεύθηκε αμέσως το φόβο που προκάλεσαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, όχι μόνο για να κηρύξει πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, αλλά και για να επιτύχει ένα απόλυτα κερδοφόρο εγχείρημα που θα έδινε το φιλί της ζωής στην υπό χρεοκοπία οικονομία των ΗΠΑ. Έτσι εφάρμοσαν το σύμπλεγμα του άκρατου καπιταλισμού της καταστροφής, της Σχολής του Σικάγου.

Πρόκειται στην ουσία για ένα παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο, που διεξάγεται σε όλα τα επίπεδα από ιδιωτικές εταιρείες, (Goldman Sachs) οι οποίες αμείβονται με δημόσιο χρήμα, εφαρμόζουν τα οικονομικά προγράμματα της Σχολής του Σικάγου, και υποδουλώνουν οικονομικά τα αδύνατα κράτη (Ελλάδα), με κυβερνήσεις πιόνια και μαριονέτες.

Δυστυχώς τις ίδιες θεωρίες εφαρμόζουν σήμερα και οι οικονομολόγοι της Ε.Ε. Αυτά τα «ανθρωπάκια» που βλέπετε να κυκλοφορούν στους δρόμους της Αθήνας, μέσα-έξω στο υπουργείο Οικονομικών στη πλατεία συντάγματος, η λεγόμενη «Τρόϊκα», είναι οικονομολόγοι-λογιστές που εφαρμόζουν μεθόδους της Σχολής του Σικάγου, με γραπτές εντολές άνωθεν.

Στην Ελλάδα δεν χρειάστηκε να κάνουν πόλεμο, όπως στο Ιράκ-Αφγανιστάν, Σουδάν (Νταρφούρ) και αλλού, απλώς εγκατέστησαν στην εξουσία πολιτικούς αχυρανθρώπους, οι οποίοι εκτελούν τις εντολές της Ν.Τ.Π. της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης.
Σήμερα η ομοβροντία εισπρακτικών μέτρων εδώ, έχει σκοπό να προκαλέσει Σόκ και Δέος στο λαό, ώστε να μη αντιδράσει στο ξεπούλημα του ορυκτού πλούτου στα μεγάλα αφεντικά της Ν.Τ.Π.

Αυτό το όλο εκρηκτικό οικονομικό μείγμα το οποίο εφάρμοσε η Κυβέρνηση Μπούς, επάνω στους άλλους υποχείριους λαούς, μετά την 11η Σεπτ. 2001 είναι μια θεραπεία –Σόκ, και είναι μια πλήρως διαρθρωμένη νέα οικονομία, η οικονομία της «αρπαχτής».

Σήμερα ο αναπληρωτής υπουργός των Οικονομικών της Ελλάδος, δήλωσε ότι η κυβέρνηση έχει στα ταμεία της ρευστό μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου. Ας μας πεί η κυβέρνηση που πάνε όλα αυτά τα λεφτά που εισπράττει από το λαό, συν τα δισεκατομμύρια σε δάνεια.

Μήπως πηγαίνουν στις τράπεζες της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης;
Που πάει ο χρυσός που εξορύσσεται από τα μεταλλεία της Χαλκιδικής;
Που πηγαίνει το ουράνιο;
Γιατί ο Ελληνικός λαός δεν έχει καμία πληροφόρηση για τον ορυκτό του πλούτο;

Αυτές τις οικονομικές θεωρίες της Σχολής του Σικάγου, εφήρμοσε προ του Μπούς, ο πρόεδρος Reagan, και ονομάστηκαν Reaganomics.

Στις περισσότερες χώρες του κόσμου ονομάστηκαν «νεοφιλελευθερισμός», ο οποίος είναι η πιστή εφαρμογή της διδασκαλίας της Σχολής του Σικάγου, μέσα στην παγκοσμιοποίηση.

Οι δεξιές «δεξαμενές σκέψεις» της παγκοσμιοποίησης διατηρούν μακροχρόνιες σχέσεις με το Μίλτον Φρίντμαν και τη Σχολή του Σικάγου αφού είναι «βίοι παράλληλοι».

Σε κάθε χώρα όπου εφαρμόστηκαν οι πολιτικές της Σχολής του Σικάγου, η χώρα αυτή οικονομικώς κατεστράφη,(Λατινική Αμερική).

Στη Ρωσία τους δισεκατομμυριούχους επιχειρηματίες που μετέχουν στη συμμαχία της παγκοσμιοποίησης τους αποκαλούν «ολιγάρχες», στην Κίνα «ηγεμονίσκους», στη Χιλή «πιράνχας», στην Ελλάδα «Καρχαρίες», και στις ΗΠΑ η κυβέρνηση Μπούς τους ονόμασε «Σκαπανείς», τι περιμένατε να τους ονομάσει ο αλήστου μνήμης Μπούς;

Τα κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματα αυτού του συστήματος είναι η μεταβίβαση του δημόσιου πλούτου σε ιδιωτικά χέρια, η εξαφάνιση της μεσαίας τάξης, η ύπαρξη μόνο πολύ πλουσίων και φτωχών, η εκτόξευση του δημόσιου χρέους, το διαρκώς διευρυνόμενο χάσμα ανάμεσα στους ζάμπλουτους και στους αναλώσιμους φτωχούς, (GOEIM).

Αυτά γίνονται τώρα στην Ελλάδα, με τη «Σοσιαλιστική» κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ. Από τη Χιλή μέχρι το Ιράκ, τα βασανιστήρια και οι δολοφονίες υπήρξαν ο σιωπηλός εταίρος όσων αντιδρούσαν στη παγκόσμια ελεύθερη αγορά. Οι συλλήψεις, φυλακίσεις, βασανιστήρια, δολοφονίες, των πολιτικών αντιπάλων είναι η «λογική του δόγματος του Σόκ». Το «Δόγμα του Σόκ» λειτουργεί ως εξής.

Η αρχική καταστροφή, δηλαδή ένα πραξικόπημα (Χιλή, κλπ.), μια τρομοκρατική επίθεση (Ν.Υ.), κατάρρευση των αγορών, χρεοκοπία (Ελλάδα), πόλεμος,(Ιράκ), μεγάλος σεισμός, τσουνάμι, (Ταϋλάνδη-Ινδονησία), τυφώνες (ΗΠΑ), μια καταστροφή πυρηνικών εργοστασίων (Ιαπωνία), ανεμοστρόβιλοι (ΗΠΑ), κ.λ.π. εξωθεί ολόκληρο το πληθυσμό σε μια κατάσταση συλλογικού κλονισμού Σόκ & Δέους.

Οι βόμβες που πέφτουν από τον ουρανό (Λιβύη), τα τρομοκρατικά χτυπήματα, οι πυρκαϊές δασών, οι θυελλώδεις άνεμοι, χρησιμεύουν για να εξασθενήσουν αντιστάσεις ολόκληρων κοινωνιών, για να επικρατήσει η Ν.Τ.Π. των Κοσμοκρατόρων. Έτσι οι κοινωνίες που βρίσκονται σε κατάσταση Σόκ, παραιτούνται των κυριαρχικών δικαιωμάτων, και έρχεται η παντοκρατορία των Επικυρίαρχων και Εξουσιαστών της Γης.

Οι Ιρακινοί αναμενόταν να είναι τόσο τρομοκρατημένοι από το Σοκ & Δέος που τους προκάλεσαν με την εισβολή, και το «κρέμασμα» του Σαντάμ, ώστε να παραδώσουν τον έλεγχο των πετρελαϊκών κοιτασμάτων, τις εγκαταστάσεις, τις κρατικές εταιρείες, και την εθνική κυριαρχία τους στον εισβολέα τις ΗΠΑ, και να αποδεχτούν την ύπαρξη στρατιωτικών βάσεων και πράσινων ζωνών στη χώρα τους.

Κάτι παρόμοιο γίνεται τώρα στη χώρα μας με οικονομικό πόλεμο. Παραδώσαμε τα πάντα στον οικονομικό κατακτητή, και τώρα δημιουργούμε πράσινες ζώνες για τη πράσινη ενέργεια των Γερμανών.

Η πράσινη ενέργεια δεν δημιουργεί θέσεις εργασίας.

Ο Τζώρτζ Όργουελ έγραφε, «Θα σας στύψουμε μέχρι να αδειάσετε, και μετά θα σας ξαναγεμίσουμε με τα συμφέροντά μας».

Ακριβώς αυτό εφαρμόζουν τώρα στην Ελλάδα.

Οι υπό κατάληψη και οικονομική εκμετάλλευση χώρες, υφίστανται Σοκ, από πολέμους, χρεοκοπίες, τρομοκρατικές επιθέσεις, πραξικοπήματα, φυσικές καταστροφές, και άλλα δεινά. Στη συνέχεια υφίστανται ένα ακόμα Σόκ, από διεθνείς εταιρείες (SIEMENS, Goldman Sachs) κλπ, και πολιτικούς πιόνια του κατακτητή-σαν τους δικούς μας σήμερα- οι οποίοι εκμεταλλεύονται το φόβο και τον αποπροσανατολισμό που προκάλεσε το πρώτο Σόκ, για να προωθήσουν μια οικονομική θεραπεία-Σόκ. Αυτό ακριβώς γίνεται σήμερα στην Ελλάδα. Τη Σχολή του Σικάγου, οι πολιτικοί-πιόνια της παγκόσμιας διακυβέρνησης-δεν τη βλέπουν μόνο σαν πανεπιστημιακή σχολή, αλλά και ως μια σχολή σκέψης, (Think Tank). Ο στόχος δεν είναι απλώς η διδασκαλία των φοιτητών, αλλά η ισχυροποίηση της οικονομικής σχολής του Σικάγου, σαν πνευματικού δημιουργήματος μιας φατρίας και μαφίας συντηρητικών ακαδημα’ι’κών πολιτικών, των οποίων οι ιδέες αποτελούν ένα επαναστατικό προπύργιο εναντίον της κυρίαρχης πατριωτικής εθνικής σκέψης.

Οι απόφοιτοι της Σχολής του Σικάγου, προορίζονται για υπουργοί και πρωθυπουργοί των υπό έλεγχο χωρών. Οι Χιλιανοί απόφοιτοι της Σχολής του Σικάγου, έγιναν υπουργοί οικονομικών και τραπεζίτες του Πινοτσέτ, μέχρι που οδήγησαν τη Χιλή στην οικονομική καταστροφή.

Τά ίδια και οι απόφοιτοι άλλων κρατών της Λατινικής Αμερικής.

Το τμήμα οικονομικών του Πανεπιστημίου του Σικάγου, ήταν δέσμιο ενός φιλόδοξου χαρισματικού άντρα, Εβρα’ι’κής καταγωγής, που είχε σαν αποστολή να φέρει θεμελιώδεις επαναστατικές αλλαγές στη παγκόσμιο οικονομία. Ο άντρας αυτός ήταν ο Μίλτον Φρίντμαν.

Οι μαθητές του έλεγαν, «το να είσαι μαθητής του Μίλτον ήταν κάτι μαγικό». Σήμερα η παγκόσμια οικονομική διακυβέρνηση φροντίζει μέσω των αχυρανθρώπων της πολιτικών, όσες κερδοφόρες επιχειρήσεις είναι σε κρατικά χέρια, (π.χ. ΔΕΗ-ΟΤΕ-ΕΥΔΑΠ-ΟΣΕ-ΕΛΠΕ), να τις καταστρέψει, ώστε να περιέλθουν στα δικά τους χέρια, δηλαδή σε ιδιωτικό έλεγχο, γιαυτό ακούτε τις κυβερνήσεις –πιόνια των προτεκτοράτων να μιλάνε συνεχώς για αποκρατικοποιήσεις και ιδιωτικοποιήσεις.

Αυτά όλα είναι συστήματα της Σχολής του Σικάγου, με σκοπό όλος ο πλούτος των κρατών να περιέλθει στα χέρια ιδιωτών στελεχών της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης.

Ο Φρίντμαν οραματιζόταν να επιβάλλει μια αποδόμηση στις κοινωνίες, να τις επαναφέρει σε μια κατάσταση γνήσιου καπιταλισμού απαλλαγμένου από κάθε κρατική παρέμβαση, όπως κρατικές ρυθμίσεις, περιορισμούς στο εμπόριο, και περιχαρακωμένα κλειστά συμφέροντα.

Ο Φρίντμαν πίστευε πως όταν η οικονομία μιας χώρας έχει προβλήματα ο μοναδικός τρόπος για να θεραπευθεί είναι η εσκεμμένη πρόκληση οδυνηρών Σόκ. Τις μεθόδους πρόκλησης των δεινών στην υπό εκμετάλλευση χώρα, διδάσκουν στη Σχολή του Σικάγου, και είναι όλα όσα ζήσαμε από τον Οκτώβρη του 2009 που ανέβηκαν στην εξουσία εδώ στην Ελλάδα οι μαθητές της Σχολής του Σικάγου, μέχρι σήμερα, αφού προηγήθηκαν μέτρα Σόκ, με πυρκαϊές δασών, οχλοκρατικές διαδηλώσεις στην Αθήνα με θύματα, και άλλες τρομοκρατικές ενέργειες, για να ωριμάσει και να πέσει το φρούτο Ελλάς.

Οι κανόνες του Φρίντμαν για μια ελεύθερη αγορά, αλλά και οι ευφυείς στρατηγικές του για την επιβολή τους, είχαν σαν αποτέλεσμα, μερικοί άνθρωποι να γίνουν πολύ πλούσιοι, εξασφαλίζοντας κάτι που προσεγγίζει την απόλυτη ασυδοσία γιαυτούς, δηλαδή να αδιαφορούν για τα εθνικά σύνορα, να αποφεύγουν τη φορολόγηση, και να συσσωρεύουν διαρκώς νέα πλούτη. Αυτό ακριβώς κάνουν τα παιδιά της Σχολής του Σικάγου σήμερα εδώ στην Ελλάδα, αδιαφορούν για τα εθνικά μας σύνορα, σε στεριά και θάλασσα, (βλέπε ΑΟΖ), με αποτέλεσμα η χώρα μας να έχει γίνει ξέφραγο αμπέλι, των Μουσουλμάνων λαθρομεταναστών, και άλλων εχθρών στη στεριά, και των Τούρκων στη θάλασσα, στην Ελληνική Α.Ο.Ζ.

Μαθητές του Μίλτον ήταν και οι σημερινοί μεγαλοτραπεζίτες των ΗΠΑ, Allan Greenspan, Ben Bernanke, Timothy Gaitner, κλπ, οι οποίοι εφήρμοσαν τις οικονομικές θεωρίες της Σχολής του Σικάγου, με αποτέλεσμα τη καταστροφή της οικονομίας των ΗΠΑ, και τελική χρεοκοπία. Το μόνο που σώζει τις ΗΠΑ από τη στάση πληρωμών (χρεοκοπία), είναι η ομοσπονδιακή τράπεζα, η οποία τυπώνει συνεχώς δολάρια για αιμοδότηση και μετάγγιση στην οικονομία, ώστε να δουλεύει η κρατική μηχανή, μέθοδος που δοκιμάστηκε με επιτυχία στην οικονομική κρίση του 1929.

Η Σχολή του Σικάγου εκτός των άλλων, παραδίδει και μαθήματα ανατροπής καθεστώτων, όπως έγινε στη Λατινική Αμερική, Ινδονησία, κ.λ.π. αλλά και μέσω δημοκρατικών διαδικασιών, αφού πρώτα περάσουν τα υπό εκμετάλλευση κράτη, από τις διαδικασίες του δόγματος του Σόκ και Δέους. (Βλέπε τι έκαναν στην Ελλάδα του Κώστα Καραμανλή, τρομοκρατικές ενέργειες, παρακολουθήσεις τηλεφώνων, απειλές για δολοφονίες του Πρωθυπουργού και της οικογένειάς του, κ.λ.π.) με σκοπό να φέρουν το ΓΑΠ…διά τα (γνωστά) περαιτέρω…

Η Σχολή του Σικάγου δουλεύει για την επικράτηση της παγκόσμιας Σιωνιστικής διακυβέρνησης-Δικτατορίας των λαών της Γης.

Ο Μίλτον Φρίντμαν θεωρείται ο γκουρού της Ν.Τ.Π.

Όταν τελικά έγινε το πραξικόπημα του Πινοτσέτ στη Χιλή, συνοδευόταν από πέντε διαφορετικές μορφές Σόκ, ήταν η συνταγή που θα επαναλαμβανόταν σε γειτονικές χώρες της Λατινικής Αμερικής, και θα εμφανιζόταν τρείς δεκαετίες μετά στο Ιράκ με τα πετρέλαια, και στο Αφγανιστάν με τη παπαρούνα και τα ναρκωτικά.

Οι πέντε διαφορετικές μορφές Σόκ, και η συνταγή του Μίλτον ήταν,

• Α. Το Σόκ που προκάλεσε το ίδιο το πραξικόπημα στο Λαό, και η δολοφονία του Προέδρου Αλλιέντε.
• Β. Το Σόκ του λαού που όλος ο ορυκτός πλούτος (Χαλκός) της Χιλής, «πέταξε» για τις ΗΠΑ, και η χρεοκοπία της Χιλής.
• Γ. Το Σόκ που προκαλούσαν τα βασανιστήρια και οι δολοφονίες πολιτικών κρατουμένων.
• Δ. Το Σόκ που προκαλούσαν τα ναρκωτικά στο λαό, και
• Ε. Το Σόκ της κρίσης χρέους, με την ενδεχόμενη χρεοκοπία.

Ασφαλώς κάτι θα έχετε ακούσει σήμερα για κρίση χρέους, για τη νομιμοποίηση των μαλακών ναρκωτικών εδώ στην Ελλάδα, και που πάνε τα πετρέλαια της Ελλάδος, μαζί με τον υπόλοιπο ορυκτό πλούτο.

Αυτές οι πέντε μορφές Σόκ, έπεσαν επάνω στα σώματα και τα πνεύματα των ΛατινοΑμερικάνων, δημιουργώντας ένα τυφώνα ισοπέδωσης, καταστροφής, και υποταγής των λαών στα κελεύσματα της Ν.Τ.Π. της παγκόσμιας Σιωνιστικής οικονομικής διακυβέρνησης.
Στην Ελλάδα σήμερα με τη δικαιολογία ότι σώζουν τη χώρα, εφαρμόζουν τα εισπρακτικά μέτρα της Σχολής του Σικάγου λίγο-λίγο, με τη κάθε δόση δανείων.

Είναι και αυτό ένα Σόκ για τον Ελληνικό Λαό.

Οι θεωρίες του Μίλτον Φρίντμαν του έδωσαν το βραβείο Νόμπελ, στη Χιλή έδωσαν τον Πινοτσέτ, και στους άλλους Ευρωπα’ι’κούς λαούς έδωσαν τη κρίση Χρέους, με ενδεχόμενη χρεοκοπία.

Το πείραμα στη Χιλή των παιδιών της Σχολής του Σικάγου, απεδείχθη ολέθριο, αλλά και όπου αλλού εφαρμόστηκε.

Ο Μίλτον Φρίντμαν συνήθιζε να λέει, «Οι θεωρίες μου δεν μπορούν να υλοποιηθούν ή να επιβληθούν χωρίς δύο στοιχεία, «Τη Στρατιωτική Δικτατορία, ή τη πολιτική τρομοκρατία με κυβερνήσεις της Ν.Τ.Π.»

Τα συμπεράσματα δικά σας…

ΑΝΤΩΝΗΣ Ι. ΓΡΥΠΑΙΟΣ
Διεθνολόγος
E-mail: ant.grypaios@gmail.com

Πηγή: Το Βιβλίο «Το Δόγμα του Σόκ» 
απο Aς μιλήσουμε επιτέλους