Δευτέρα, 13 Σεπτεμβρίου 2010

ο Άγις Στίνας

Ερώτηση: Αυτή η Επανάσταση είναι από την μία μεριά αντιεξουσιαστική, γιατί θα ρίξει την εξουσία της Αστικής Τάξης, αλλά από την άλλη, έτσι κι αλλιώς γίνεται εξουσιαστική διότι εγκαθοδρίει μια νέα εξουσία, την εξουσία της Εργατικής Τάξης. Πάλι υπάρχει αυτό που λέμε εξουσία, θέλω δηλαδή να καταλήξω στο εξής. Επειδή αυτή η επανάσταση θα εγκαθυδρίσει μια νέα εξουσία, μήπως θα πρέπει να δούμε ξανά αυτό το ζήτημα των σταδίων. Διότι είναι σαφές ότι δεν μπορεί να μιλήσει κανείς αμέσως μετά την επανάσταση για αταξική κοινωνία και σοσιαλισμό χωρίς να περάσουμε από κάποια μεσοδιαστήματα. Είναι εξάλου γνωστή η φράση της Λούξεμπουργκ “Εμείς πρέπει να δούμε τί από τις υπάρχουσες δομές του αστικού κράτους πρέπει να αλλάζουμε, από εκεί και πέρα ο σοσιαλισμός είναι το όραμα στις νεφέλες του μέλλοντος”.

Απάντηση: Συμφωνώ μ' αυτό που λέτε. Δεν πιστεύω στην θεωρία των σταδίων, αλλά στην ύπαρξη συνεχούς εξέλιξης. Όμως το ζήτημα βρίσκεται στο ποιος είναι στην εξουσία, σ' αυτήν την διαδρομή του χρόνου.
Είναι δηλαδή στην εξουσία το ίδιο το κίνημα, οι εργαζόμενοι, οι φοιτητές, οι αγρότες, οι υπάλληλοι, η κοινωνία η ίδια να αποφασίζει για τον εαυτό της, ή δημιουργείται ένα κοινωνικό στρώμα αυτό που στην Σοβιετική Ένωση ονομάζεται εργατική αριστοκρατία ή Νομεκλατούρα; Σε τελευταία ανάλυση, πιστεύω πως καθήκον κάθε επαναστάτη, κάθε Διεθνιστή, κάθε προοδευτικού γενικότερα ανθρώπου, είναι να δώσει γύρω του αυτό που με δύο λόγια είπε ο Ευγένιος Ντέπσεν: «Έχασες την εμπιστοσύνη στους αρχηγούς κατάλαβε ότι δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα για σένα, ότι αρχηγός σου είσαι εσύ»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου